Nie rozgryzę tej dziewczyny 10-02-2015

Mówi mi najpierw, że chciałaby pojechać do Austrii, że lubi, że jej się podoba. Oglądamy tv, jest program o Austrii, piękne krajobrazy. Pyta się gdzie to. Mówię Austria, mówili, że Wiedeń i Salzburg. A ona na to:” ja tak nie znam, nie wiem jak tam jest”. Mówię, przecież chciałaś tam jechać. „no tak chciałam, ale nie wiem jak tam wygląda. Jak można chcieć gdzieś jechać, mówić, że jest ładnie, fajnie, nie wiedząc nic o tym kraju...?

Ciągle chodzi i mówi, że jest zimno. Zawsze to mówi, gdy jest w t-shircie. Ale to wcale nie oznacza, że ma zamiar się ubrać, czy coś. Nawet gdy jej powiem „ubierz się”.

Mówi, że nie może tyle jeść, po czym idzie dorzucić nieco żółtego sera do potrawy z rybą i ziemniakiem.

Zapomniałabym bym. Po ostatnich zakupach, to z 10 parówek załapałam się na 4, na mandarynkę z 6 sztuk na 1,5, a z 6 jabłek ledwo na 2 sztuki. Normalnie jak na polowaniu się czuję. Muszę coś upolować by mieć, by zjeść. Kto pierwszy ten lepszy? A myślałam, że powinno być pół na pół.
Już widzę, że jogurty malinowe dobrze jej poszły. Dobrze, że mnie do nich tak bardzo nie ciągnie. Ale żebym ja musiała sobie chować w pokoju jabłko, żeby tylko mieć okazję je zjeść. Nie, zdecydowanie chcę być już sama na jakimś kontrakcie. Np. teraz ona wyszła na spacer, a ja odkurzyłam, wyjęłam pranie z pralki, wrzuciłam do zmywarki, przyniosłam nowe suche pranie, rozłożyłam, opróżniłam zmywarkę i załadowałam ją na nowo, z rana zrobiłam jedzenie dla zwierzaków, a i już i na popołudnie. Kuchnia ogarnięta, surówka do obiadu się robi. Tak, to obecność tej drugiej osoby mnie osłabia.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć