kolorowe wspominki opiekunki w UK

Zupelnie sobie nie radzę tym razem. Tak jeszcze nie mialam. tzn. miałam, gdy za pierwszym razem przylecialam. Co aj się tu naplakalam po przylocie. Czy to zmęczenie robi swoje. Te podroże czasem zaczynają się o 2 w nocy jak moja tym razem, a konczą o 12 gdy zostaje w koncu sama. Tylko, że tym razem nie dość , że podopieczny podupadl na samopoczuciu, to jeszcze corka z mężem przyjechała. No zupelnie mi to nie leży. Nie lubię gdy jest tyle ludzi. Do niedzieli dam radę. Znowu nie wiem gdzie się podziać, ale z  druiej strony, jest corka, niech siedzi z rodzicami, ja pomogę, ale czy muszę siedzieć z nimi caly czas... To nei Polska, chyba mnie za to nie obgadają. Jeśli nawet to trudno. Tym razem postanowilam kontynuować pracę poprzedniej koleżanki, nasz rytuał dnia i duzo czasu spędzać w swoim pokoju. Muszę wrocić do ćwiczen, w domu nie bylo jakoś czasu ku temu. Czas iść na morze popatrzeć. Podopieczny jeździ teraz wózkiem na spacery więc jakby mogę iść na dłużej, to może i ja skor...

Własnie dostałam list, a w nim pelno pocztówek i przewodnikow po Chichester. Mieście, gdzie mieszka rodzina mojego poprzedniego podopiecznego. Napisał mi jego zięć, że jego żona ciągle płacze za tatą, że czytala mój care plan, i ze wyrzuca sobie, że ostatniej nocy nie spędziła z ojcem. I mi jest głupio, bo to był mój pierwszy taki przypadek, gdy ktoś odszedł. I ja nie wiedziałam co po czym następuje. Glupio mi było nawet, że nie potrafiłam tego rozpoznać. Wczoraj wróciłam z dwudniowego szkolenia w Rzeszowie. Był temat końca życia, demencji, pierwszej pomocy, więc nie sposob było nie myśleć o swoich podopiecznych. I analizować ich przypadków. Fajnie też było pogadać z koleżanką po fachu. Okazuje się, że nie tylko ja zaczęłam od spłaty długów i spelniania swoich małych marzeń , na które normalnie nie było mnie stać. Myślałam, że roztrwonłam kasiorkę. Ale nie. Bo kto zrozumie tę pracę jak nie ktoś kto już to przeżył. W ogole przez to , że znam datę powrotu do pracy, to jakoś niesp...