10 godzin... 14-01-2015
Niestety dziś okazałam się bezsilna
wobec 10 godzin krzyczenia imienia córki. Za dużo dla mnie. Ani to
oglądać tv, ani tłumaczyć pani. Więc każda z nas siedziała u
siebie w pokoju. Ważne , że pani była bezpieczna. Uderzała sobie
pilotem o wszystkie stoliki, a po ich zabraniu o metalowe elementy
fotela. No cóż. W końcu my się wykąpałyśmy i przebrałyśmy w
piżamy. I to był dobry pomysł, bo choć od 23 do 1 w nocy
złapałyśmy nieco snu. Aż o 1:20 pani krzyczała po kogokolwiek by
ją położył do łózka. Późno,ale dobrze, ze w ogóle. Bo bałam
się nie ukrywam reakcji córki, gdy rano zobaczy ją na fotelu w
takim stanie po całym dniu.
Komentarze
Prześlij komentarz