kolorowe wspominki opiekunki w UK

Z jednej strony mam problem ze wstaniem o 7 rano. Z drugiej strony o 8:10 moje "dzieciaki" jedzą już śniadanie. I wlaściwie to już dużo pracy dziś nie zostało. Bo tylko lunch-dzisiaj przyjeżdża gotowy. A po kolacyjnej zupie o 17:30 pani już będzie szla spać. Pan sam sobie z tym radzi jedynie z moją małą pomocą co by było prędzej. Więc kiedy tak już wstanę i wykonamy poranny rytuał, to mam wrażenie , że jestem kolejny dzień do przodu. Cieszę się, że tu Święta obchodzi się tylko obiadem 25 grudnia. Nie będzie mi się kojarzyło z naszymi polskimi świętami więc jakoś je przetrwam. A potem rodzinka pojedzie do domku i znowu będzie dzień jak co dzień. A potem już tylko ze dwa tygodnie i wracam do domku. Trwają negocjacje co do płacenia nam opiekunom za pana, gdyż okazał się być osobą do opieki anie tylko do wsparcia. Zatem gdyby się to udało, to wrócę tu z jeszcze większą radością. Tym bardziej , że to nie jest zły kontrakt. Dobrze, ze w moim dziennym planie jest miejsce na ćwic...

Tak się dzisiaj zastanawiałam co będę robić w moją nasępną wolną środę: może oceanarium, może Christchurch, może morze. Ale mój problem został rozwiązany. Nie mam wolnego we środę, gdyż w piątek święta i rodzinka przyjedzie dopiero w piątek a w środę żadnego wolnego czasu. N i po problemie. Dzisiaj dowiedziałam się, że "Yellow buses" i "Stagecoach" to nie funkcjonują na jednym bilecie. Człowiek uczy się cały czas. Pojechałam na Bournemouth Square pierwszym pasującym autobusem. No więc tą samą linią musiałam wracać. Szkoda, że nie wiedziałam, że ten autobus będzie jechał tak na około. Zwiedziłam dzielnicę o której tylko słyszałam. Ostatnio na zakupach w Asda stałam za kobietką w burce na głowie. Nakupiła chlebów, bułek i warzyw za 5p i 10p za sztukę. Dzisiaj sama udaję się na takie polowanie. Skoro są takie produkty w takich cenach, to ja muszę wziąć w tym udział!

Otworzyłam kilka szuflad, żeby zobaczyć czy nie ma tam maszynki do robienia papierosów poprzedniej opiekunki. Ale zobaczylam tylko miliony swetrów. Każda szuflada to są normalnie swetry. Toż to sweter party every day można robić. Moja pani odkąd jeszcze oczu nie otworzy tak okrutnie stęka, tak się no powiedzmy sobie prawdę użala się nad sobą okropnie. Skarpety nie, wstać nie, wezwij ambulans i tak caly dzien. Dlatego ja zrobię tam przy niej to co mogę i ulatniam się z pokoju gdyz wrażliwa jestem na to wydawanie dźwięków niepotrzebnych do niczego. A odkąd robię sowje i już nią nie dyskutuje i nie przytakuję jakoś milej i szybciej mi to wszystko idzie. Otworzyli mi lodowisko w centrum Bournemouth, ale aż za 10 funtów. Strasznie drogo. U nas ta przyjemność kosztuje jedynie 9 zł.

W domu cieplo o dziwo. Podopieczni są spokojni. Pan chodzi czasem i np musi zamienić telefony miejscami podczas gdy już to zrobilam, ale co będę bronić. Dziś mowię, że ekspres nie dziala. Tak długo stał, że skumał, że trzeba wody dolać. A potem zrobił te kawę. Głównie moja praca to dac jeść, leki, rano panią oporządzić. Ale nie myjemy sie nie wiadomo jak codziennie. Porządne mycie myjką myślę, że raz na kilka dni. A pan radzi sobie sam. Z resztą firma tak płaci, z ajedną osobę. Za drugą nieco dopłaca, więc chyba o to chodzi, że pan jest samodzielny. Skoro tak było, to nie będę na siłę tego zmieniać prawda. Najdłużej to rano. ale za to poszliśmy spać przed 20 Emotikon smile i tak już będzie Emotikon smile I nie wstaje w nocy bo poprzedniczka mowi, że jak bede smarować panią kreme, to ją dobrze chroni przed odleżynami. I nic się nie dzieje. A pani sama sie obraca w nocy . wiec pwinnno byc ok Rodzinkę zobaczę raz w tygodniu. Aż mi smutno ze tak ...

Powinnam sie przyzywyczaić, ale jakoś nie potrafię. Bo niby do czego? Do samotności? Znowu przyleciałam. No sama wybralam teraz parę, ale byli oni jak mi sie zdawalo najlżejszym kontraktem spośród trzech, jakie mi firma zaproponowała. Oboje państwo z demencją, więc powinno być spokojniej. Wolę dwoje jak dzieci niż rozkazującą żonę, przy której czujesz się jak służba. Choć, gdy już dzisiaj zajmowałam się panią w łazience na górze, słyszałam, jak pan coś majstrował na dole. I kogo wtedy ratować...? To tylko 1,5 miesiąca. Kasiorka się przyda. A potem. Może którąs z firm odpowie na moje cv w tym czasie. Bo nie ukrywam, złożyłam. A może akurat będę mogła jak inni chodzić do pracy i wracać po południu do domku i gotować obiadki, spotykać się ze znajomymi, chodzić na spacerki z pisiem moim kochanym, czyli jakby to powiedzieć - żyć normalnie. I tak planowałam pracować w grudniu a więc tak też zrobię. na szczęście jest internet, więc jest kontakt ze światem. Ale ja już tęsknię. Po prostu za...

Otrzymałam właśnie dostawę kolejnej tony ziemniaków, co byśmy głodni nie chodzili. Bo w promocji były. I my favourite sos chlebowy mniam. Już na święta. To będą piękne święta... A także 6 pudełko masła - hurrra. A no i nową wagę kuchenną, co bym mogla dorzucić do tych wszystkich brudnych, tłustych blaszek, łyżek, misek, pudełeczek jeszcze piekną czerwoną miseczkę od wagi kuchennej. Moja radość nie zna granic ...

Mam dość.Mam dość gotowanej amrchewki codziennie, mam dość zmywania po gospodyni, mam dość jej ciągłych pomysłów do aktywowania męża. Jak chce se chłop pospać to niech sobie kurcze pośpi... No i mam dość odwiedzin rodzinki. Czy oni już się serio żegnają z tym dziadkiem? Nie dość , że córka i zięć byli na mój pierwszy weekend, to teraz wnusia kochana przyjeżdża na tydzień z dwoma psami a ja muszę im zwolnić ten mój pokój na górze, bo ona tam zawsze śpi i bo tam najlepiej z psami. To dopiero tydzien a ja mam dość tego. Wolę jednak sama na kontrakcie, cisza jest dla mnie bezcenna. A no i oliwki i ser feta nie zostaną dla mnie zakupione , bo "normalnie ich nie kupujemy". O tak to w miłej , rodzinnej atmosferze spędzamy sobie miło czas. Dzisiaj przez śmierdzącą, gnijącą nogę Johna, której ostatni opatrunek zmieniany byl we czwartek, a mokra była już w piątek nie siadłam z nimi do śniadania. Siedzą, kiszą się w niewietrzonym pokoju, zamykają drzwi co chwila. No nie na moje nerw...

Zupelnie sobie nie radzę tym razem. Tak jeszcze nie mialam. tzn. miałam, gdy za pierwszym razem przylecialam. Co aj się tu naplakalam po przylocie. Czy to zmęczenie robi swoje. Te podroże czasem zaczynają się o 2 w nocy jak moja tym razem, a konczą o 12 gdy zostaje w koncu sama. Tylko, że tym razem nie dość , że podopieczny podupadl na samopoczuciu, to jeszcze corka z mężem przyjechała. No zupelnie mi to nie leży. Nie lubię gdy jest tyle ludzi. Do niedzieli dam radę. Znowu nie wiem gdzie się podziać, ale z  druiej strony, jest corka, niech siedzi z rodzicami, ja pomogę, ale czy muszę siedzieć z nimi caly czas... To nei Polska, chyba mnie za to nie obgadają. Jeśli nawet to trudno. Tym razem postanowilam kontynuować pracę poprzedniej koleżanki, nasz rytuał dnia i duzo czasu spędzać w swoim pokoju. Muszę wrocić do ćwiczen, w domu nie bylo jakoś czasu ku temu. Czas iść na morze popatrzeć. Podopieczny jeździ teraz wózkiem na spacery więc jakby mogę iść na dłużej, to może i ja skor...

Własnie dostałam list, a w nim pelno pocztówek i przewodnikow po Chichester. Mieście, gdzie mieszka rodzina mojego poprzedniego podopiecznego. Napisał mi jego zięć, że jego żona ciągle płacze za tatą, że czytala mój care plan, i ze wyrzuca sobie, że ostatniej nocy nie spędziła z ojcem. I mi jest głupio, bo to był mój pierwszy taki przypadek, gdy ktoś odszedł. I ja nie wiedziałam co po czym następuje. Glupio mi było nawet, że nie potrafiłam tego rozpoznać. Wczoraj wróciłam z dwudniowego szkolenia w Rzeszowie. Był temat końca życia, demencji, pierwszej pomocy, więc nie sposob było nie myśleć o swoich podopiecznych. I analizować ich przypadków. Fajnie też było pogadać z koleżanką po fachu. Okazuje się, że nie tylko ja zaczęłam od spłaty długów i spelniania swoich małych marzeń , na które normalnie nie było mnie stać. Myślałam, że roztrwonłam kasiorkę. Ale nie. Bo kto zrozumie tę pracę jak nie ktoś kto już to przeżył. W ogole przez to , że znam datę powrotu do pracy, to jakoś niesp...

Warto w naszej pracy robić to co do nas należy. Nawt gdy czasem nam się nie chce. Jesli nie mamy humoru, a podopieczny nas drazni, choć zachować kamienną twarz. Aby niczego nie żałować. Może i krzyczalam do Normana, ale to dla jego dobra i aby uslyszal. Po tym byl cicho więc może mnie rozumiał. W każdym razie wczoraj rano go umylam, twarz i pupę i podciągnęłam do góry na łóżku. Bałąms ie jak to będzie, ale dało się. Mimo, że od takiej kąpieli nie byl przyzwyczajony. Obudził mnie w  noc o 1. W niedzielę sprawdzałam jak się ma. Bo gdy taki stan jest warto zajrzeć częściej. No i tak co około 30 minut bylam na górze. Naczytałam się objawów nadchodzącej śmierci. Więc rano patrzyłam mu na prawą nogę. I na oczy- na gałki oczne. Ale się nie zapadały. Sprawdziłam puls na szyi, lae nie wyczułam-ale czasem i u siebie nie mogłam. Spojrzałam na klatkę piersiową-czasem oddychał płytko. Nie byłam pewna czy on jest wciąż ze mną. No i nie był... Jest mi przykro, bo zadzwoniłam do córkiale nie...

nie wiem jak to opowiedziec. sprobuje. dziwna historia. maz podopiecznej pokazryl sie na mnie.jutro sie dowiem dokladnie na co. na pewno na to ze jestem niewdzieczna.bo zorbil obiad-pochwalilam. i deser a ja go ciagle mecze o internet. pytalam bo nie rizumialam.ra zmowi ze zrobi co moze.potem ze moge uzywac w biurze. a potem "back off" - spadaj, zjezdzaj?? problem w tym, ze on byl pijany... byl jakby po piwie gdy przyjechalam z managerem. ale gdy poojechala wypil wino,albo szampana. zaczal robic deser-z brudnych truskawek, niedokladnie obral ogonki, ze splesnialymi malinami...wiec mu najpierw powedzialam, z eja to zrobie. no ale on dalej robil.wiec mu oddalam zebys konczyl. juz byl niezadowolony. byl pijany wiec podejrzewam z epredko urazilam jego dume. chcialam dzwonic do firmy,opowiedziec ot ym ze jest piijany,ze zasnal na podlodze i ze jest syf w domu. ale zrezygnowalam. ale gdy poszlam do niego i jak gdyby nigdy nic zapytalam czy ok, on ze nie i ze go pytam o intern...

Czy ja aż tak się przejmuje, ze od 3 nocy normalnie nie śpię? Ja rozumiem, ze jego córka, ale że ja. Albo nie mogę zasnąć a o 6 jestem wsypana. Choć nie mam pewności czy w ogóle spalam. Albo jak dzisiaj .Poszłam o 0:00, ale najlepsze spanie po przebudzeniu to od 5:40. A teraz nie wiem jak dzień ugryźć. Pewno wszystko wyjdzie w praniu. Jak wstanie to go umyję. Jak nie, to dam mu czas do poniedziałku. Ale wtedy to już wiadomo w łóżku. A ja ciągle uparcie patrze na tego jego oczy jak wyglądają, czy dają po sobie coś poznać Wczoraj był taki dzień kumulacji pielęgniarek, z dwóch instytucji, córki, rodziny i doktora. A wszystko dlatego, że źle on wyglądał. Aż bałam się w nocy do niego zaglądać. Pogłosiłam elektryczną nianię , żeby słyszeć czy się porusza.. No i tak też było. I słyszę głowy, ale tej nocy już się im nie poddawałam, bo wiedziałam, że gdyby to był on, to chyba wyraźniej bym usłyszała, zresztą on nie ma już siły tak krzyczeć, że wyrywa z łóżka. Chociaż jeszcze w sumi...

Przejrzałam dzisiaj kalendarz u Normana w pokoju: wszystkie wizyty gości, pielęgniarek itp. I co i zaczęłam rzucać mięsem, bo jeszcze 5 tygodni. Chyba nie chce mi się. Norman albo śpi cały dzień, ale jak już nie śpi to a to podrap nogę, a to obiema rękami. A ja jedną drapię, bo nie chce mi się na drugą rękawiczki zakładać. I już jest niezadowolony. Jakiś taki rozkazujący niekiedy. Zabierasz pustą miskę on chce ją z powrotem bo nie widzi. Ale tez słabo słyszy zwłaszcza gdy radio gra albo „talking book” i jest niefajnie. Ta gwiazda córka dzisiaj wymyśliła, że muszę zgłębić chorobę ojca, serca. Kurcze tylko czy ja studiuje medycynę? Nie nie będę zgłębiać. Nawet wujek google nie zna wielu chorób. Mnie dotyczy tylko pierwsza pomoc. Ale jak pierwsza pomoc, jak jego się nie reanimuje. Taka jest wola. Nie kumam jej.                                               ...

A więc od początku. Zostałam nie dość, że pochwalona od pierwszych chwil tutaj za znajomość języka - a jest słaba. To dziś usłyszałam od Rogera, ze jestem inteligentna. Wow. Jemu sprawia frajdę uczyć kogoś, a mi przydadzą się wskazówki co do języka. Poza tym kurcze on zachowuje się jak typowy Brytyjczyk, ma luźne podejście. Dziś jak Sue tłumaczyła co to znaczy "ga-ga", w sensie, ze ktoś z demencją, a on powiedział, że "głupi" to kazała mu nie żartować. Potem nawet kazała mu przestać mówić :) A on najwyraźniej potrzebuje kontaktu. Jakoś jak jestem z nim sama łatwiej mi się rozmawia, pyta, czuję się swobodniej. Poprzednia opiekunka wspomniała coś o obieraniu marchewki. Już wiem  co chodziło. Wcale nie o "przyczepienie się" tylko on - Roger przez 40 lat nie obierał, tylko od razu kroił. Straszne się bałam tej wizyty. Ale gdzieś w duchu miałam nadzieję, że strach ma wielkie oczy. I... słucham Sue, przytakuję, nie przerywam. Więc może już zdobyłam jakieś pu...

Do tej pory ćwiczyłam tylko w staniku i w majtkach. Ale tutaj nie przejdzie. Mam pierwszy pokój przy drzwiach, wszyscy mają klucze do domu, moje okno wychodzi na podwórko gdzie wszyscy parkują. Właśnie teraz u sąsiadów jest jakieś przyjęcie. Zaparkowało mi pod oknem najpierw czarne BMW. Przestraszyłam się, że mam niespodziewaną kontrolę. W dodatku zobaczyłam blond włosy, mimo że ona jeździ srebrnym. Na szczęście to goście sąsiadów tylko wystawiają mój spokój na próbę. Mimo że sieci słońce, to jak brak chęci siedzieć tam cały czas. Owszem posiedziałam z rana, przy kawie i lodach, popatrzyłam na samoloty. Też sobie 21 września polecę! Ale jakoś zawsze miło zaszyć się na swoim łóżeczku i pozamulać nieco. Zapomniałam powiedzieć, ze po raz już przełożyłam rzeczy w walizce, żeby mieć pewność, że się wszystko zmieści. Chyba nie ma dramatu. Okropnie się boje jutra. Kiedy będę musiała się spotkać z córką i jej mężem. Znów otrzymam listę rzeczy praktycznych. Jutro wybywam z domu. Tylko c...

No  się zaczęło. Dzwonie ran podać listę zakupów. Odbiera gwiazda.Mimo, że to on robi zakupy. Dogadałam się z nim, że chce dwa rodzaje kawy - rozpuszczalną i parzona. Ale ona dalej drąży bo nie zrozumiała a była na drugim telefonie i słuchała. Ten mi, że marchewkę zużyć i trzymać w lodowce ugotowaną i pokrojoną, żeby się nie zmarnowała. I z którego telefonu dzwonię, bo z domowego jest za damo,  z komórki drogo. Ja, że baterię potrzebuję, a on, że mam jeszcze. Dramat. No i pan też se wymyślił, że on do biura idzie. Poszłam sobie, ze może zaśnie. Ale on wstaje idzie no to już nie miałam wyboru, najwyżej się wywali. Prawie tak było gdy wstawał ze swojego oszczędnego krzesła z 5 poduszkami jedna na drugiej. Tak go kochają, a faktycznie kupują mu najtańsze lody a i swetry i spodnie i podkoszulki ma dziurawe. Ja bym chyba tak nie mogła. Miałabym wyrzuty sumienia w stosunku do własnej mamy. Poczułabym, że traktuje ją już jak kogoś niepotrzebnego i może chodzić w byle czym i jeść ...

Miałam dziś bardzo dobry poranne z Normanem. Mieliśmy "pierwsza wspólną kąpiel". Wszystko poszło gładko on bardzo ładnie współpracuje. Najbardziej to ja się boje jego córki. Będzie znów chciała mi tłumaczyć działanie najprostszych urządzeń jak gdy przyjechałam. Jak działa pralka i radio. Ale może jakoś to przejdziemy łagodnie do tego 10 września, bo chyba tak wyjdzie. Musze wychodzić z domu na cały czas jaki jest mi dany. Dobrze, że można wyjść do ogrodu zaczerpnąć powietrza i obowiązkowo wypić kawę. Fajnie, ze nikogo nie ma i nikt m nie miesza w moim planie dnia. A poza tym, to już wszystko przyjmuję na miękko. Jeśli chodzi o moje osobiste sprawy. Chyba potrzebowałam tego miesiąca na wyciszenie się. Już teraz wrócę do domu wypoczęta, miła, nie nerwowa i chyba nie zacznę od sprzątania. Już mam całą listę spraw. Choć chciałam tego uniknąć.

Po domu, bo do ogrodu jeszcze nie wyszłam. Zrobię to za chwilkę gdy przyjdzie sprzątaczka. Cały czas badam sytuację co mogę u robić i tym razem się nie narobić. No nie chce mi się. W sumie rodzina przychodzi raz w tygodniu to niech sobie coś porobią razem. Norman spędza cale dnie w łóżku pewnie się do tego przyzwyczaił. Da mnie jak zwykle najważniejsze by był bezpieczny, czysty nakarmiony. Dziś zaszalałam i go ogoliłam. Trzeba przyznać że jest bardzo współpracujący, miły więc nie powinno być tak trudno z nim pracować. Póki co muszę wybadać sytuację. Ale w niedziele jeśli dam się wywieźć na 6 godzin to chyba tylko n zakupy do Primarku bo nie sądzę by gdzieś indziej. Mam kryzys jeszcze ale to dlatego, że wszystko jest nowe i przerażające. I chyba tylko to. Siedzę i oglądam tv to mnie uspokaja.

Zmieniłam właśnie miejsce. Póki co niby jestem przerażona, ale wiem, że nie mogę bo ta praca to nic nowego. Ciągle robi się to samo tylko niekiedy w inny sposób. Oczywiście zawsze trzeba przeżyć te powitania, które trwają godzinami i nigdy nie chcą się skończyć. A tu w dodatku jest córka, która nie słucha. Zazdrosna o wcale nie zachęcającego męża. Ona jest "push" jak to się u nas mówi "bułkę przez bibułkę". Nie słucha co się do niej mówi, ma zawsze rację, więc lekko nie będzie. Ale zobaczymy. Fajne te nasze opiekunki. Młode, ładne, przynajmniej pokazujemy, że to nie jest zawód dla starych zgorzkniałych i niewyglądających pań.                             Haslemere

Żebym ja musiała uciekać przed sprzątaczką? Tak, niestety. Ona ciągle coś do mnie gada. I w dodatku strasznie daleko się zapędza w koligacjach rodzinnych: siostra brata wujka szwagra. Dramat. Zrobiłam jej kawę jak zwykle o 11 ale poszłam na gorę do siebie i dałam jej 10 minut żeby wypiła, byśmy się minęły w pokoju i żeby nie zdążyła nic do mnie powiedzieć. Dziś męczyła mnie opowieściami , że jej wnuk ma chrzest i ona widząc moje długie włosy zaczęła mówić, że ona też musi coś zrobić ze swoimi. Ja mam wrażenie, że ona jak mnie widzi to biegnie coś do mnie opowiadać. Tak chwali męża, nie mógłby jej wysłuchać. Może liczy na moje "ochy i achy" ja to w UK. A potem tłumaczy mi kto to Sherlock Holmes. Masakra. Męczą mnie czasem te rozmowy i zachwyty Brytyjczyków nad niczym. Nad ptakiem w  ogrodzie, nad tym, że jak nie będą używać kremu to będą mieli kłopoty. Nie można powiedzieć, że znów rak skóry może być? ze specjalne tabletki ( patrz witaminy) . I przyjeżdża córka we wtorek i z...

Musze chwilkę odpocząć w swoim pokoju. Odpocząć od tych brytyjskich dyskusji o niczym, ale które urastają do rangi ważnej sprawy. Jak na przykład to, że jutro jedziemy do lekarza i Helen musi się długo zastanawiać o której musimy wyjechać, bo "holiday makers" - nie lubię tego określenia "wczasowicze" będą jechać w tę stronę i jest pierwszy piątek akacji i na pewno będą ich tysiące - tak powiedziała. Ona po prostu nie lubi prowadzić. Uczyła kiedyś ludzi w wosku, no ale wtedy miała mniej niż 91 lat. I odpocząć od rozmów o Hoptym. To gołąb który skacze po ogrodzie bo ma coś z noga. Ale czy to ważne czy Hopty czy nie Hopty. Za tydzień zmieniam miejsce moze stąd to "wypalenie". No i jak ja mam dość bałaganu jaki ona zostawia w kuchni po swoim gotowaniu. Używa mnóstwo garnków, łyżek, desek. Jakby gotowała niewiadomo co i dla niewiadomo jak duże liczby osób.

Na dekorację balkonu. A wystarczyło wyjść na spacer żeby ją znaleźć. Bo gdzie szukać natchnienia na piękny ogród jeśli nie w UK! Choć trawa z rolki w jednym z ogrodów to totalne przegięcie. W Anglii? Na koniec dnia mój podopieczny John powiedział mi, że mimo iż nie sądzi abym miała np córkę, a potrafię go zrozumieć co on czuje itd i czy mogłabym to wyjaśnić jego zonie. miał taki wieczór ze myślałam,ze będę miała ciężko. ale jak zaczął mi takie rzeczy mówić, że go rozumiem i ze jest wdzięczny i poklepał po ramieniu no wymiękłam, coś wspomniał o łzach wiec chyba je u mnie zauważył.

Tu nawet codzienne czynności jak sprzątanie po śniadaniu czy prasowanie sprawia trochę przyjemności. Widok na ogród przez okno. No ja tak w domu nie mam akurat. Te niespieszne śniadania, obiady i kolację. Tak się już rozleniwiłam, że nawet nie wychodzę za dużo z domu. Tylko kiedy potrzebuję. Widok ogrodu mi wystarcza i kawa na świeżym powietrzu. Za to chyba uzależniłam się od spacerów na wodę po kolacji. Tylko ciągle chodzę i gadam do siebie. Może dlatego, że nie mam do kogo. Na facebooku wszyscy w weekendy standardowo zajęci rodzinami. To przypomina mi, że jak wrócę, to i ja muszę sobie czas z moim piesełem organizować w weekendy. No bo z kim innym. Zawsze jak jestem w UK to wiem kto ma dla mnie czas a kto nie ma ani chwili by napisać co słychać. Niekiedy dostaję jakieś zdawkowe odpowiedzi na pytania. Mimo że nie słyszałyśmy się długi czas. Daje to do myślenia. Póki co mogę tu zostać aż do października. Więc jeśli wytrzymam to tak będzie.

                                                          Barton on Sea Mój podopieczny John. Miałam kryzys, bo on mi mówi, że obawia się, że mój angielski nie jest zbyt dobry. A teraz gdy kładłam go spać. Pyta mnie o każde słowo czy ja rozumiem i mi tłumaczy. Czy to nie jest mile. I chyba będę z tego korzystać. Zagadał mnie. Mówi, że marnuje mój czas. Ale on jest tak miły tak kochany, że tylko stałam nad nim i czekałam aż skończy z uśmiechem. Cudowna osoba. Nie wspomnę o Helen z którą już drugi raz poszłyśmy sobie na spacer na morze. Dziś pokazała mi ścieżkę przez las gdzie były nawet konie. Zrobiłyśmy kilka przerw na ławeczce ale 3 km przebyte. Na posiłki. Ona sypie nimi z rękawa. I są pycha. Będę gruba. Ale warto. Jestem kilka dni, a już mam wielki brzuch. Ale tylko czasem jestem w stanie sobie czegoś odmówić. To tylko mies...

Byłam dziś nad morzem z Helen i na lodach. No kurcze ta praca mnie wykończy. Potem w mieście. A potem jeszcze opalanie w ogródku, choć już dość miałam. Fajnie że mam swoją gorę do robienia bałaganu i do trzymania ciuszków na drugim łóżku. Niestety moja poprzedniczka nie zostawiła mi porządku więc musiałam sama poodkurzać i wytrzeć podłogę w łazience.

Może opiszę wszystko po kolei. Otóż znów mam własny pokój i własną łazienkę a w pokoju miejsce do ćwiczeń. Nikt do mnie nie zachodzi , gdyż pan używa rollatora – John a panią – Helen jest po udarze i nie bardzo się porusza po schodach. Mimo to prowadzi auto i robi wszystko wokół męża. Gotuje . A John sam się ubiera rozbiera, myje. Co aj tu robię? Już dziś mogłam pójść na spacer. Pozwiedzałam stare kąty, miejsca w których już byłam. Niesamowite uczucie. Jakaś jestem mocno uczuciowa i często się wzruszam tym razem. Albo to tęsknota, albo nie wiem co. Nie mogłam się nie wzruszyć , gdy moi państwo dal sobie buziaka na dobranoc. To naprawdę było piękne. Oni mają po 90 lat!                                                          Barton on Sea

Skoro już tam sobie podróżuję, to może ja bym Wam nieco podpowiedziała jak tu podróżować? Przynajmniej an tych trasach na których ja już byłam. Bo jak patrzę jaka czasem jestem niezorientowana to szkoda, że mi nie miał kto podpowiedzieć. Począwszy dziś od wysiadania z autobusu PKS na Dworcu Zachodnim w Warszawie i szukania SKM. Bo tak też wujek Google podpowiadał. Otóż wystarczy zakupić bilet w automatach czy też kioskach na komunikację miejską. Bez różnicy czy metro, SKM, autobus, tramwaj. Wszystko kosztuje nawet tyle samo. Tylko potem trzeba znaleźć stację PKP , która jest poniżej Dworca. I nie wychodzimy znów na górę skąd przyszliśmy, gdyż tylko się nadźwigamy tej ciężkiej torby i będą nam się ręce trzęsły. A gdy już najdziemy dworzec PKP, to nie idziemy na peron WKD ale na perony SKM. To musi być wyraźnie zaznaczone, że SKM. No i odpowiedni kierunek. Na szczęście Lotnisko Chopina jest ostatnią stacją linii SKM a więc tu już nie da rady nie trafić. Nawet mi się udało. A na sz...

Normalnie ciężko mi uwierzyć, że to co dziś robię, robię dziś po raz ostatni. I wcale nie jest mi źle z tą świadomością . Ostatnie mycie zębów i golenie, ostatnie siadanie na komodzie i stanie na stand aid, i hoist. Ale się cieszę. Mimo że wiem, że za ostatnie 10 dni mi nie zapłacą, to choć myślę, że dzięki temu karę dla nich mam z głowy. Niech sobie wezmą, tylko niech dadzą mi spokój. Od nich odchodzę, wracam do mojej starej firmy. Żartuję sobie, że jakoś dam radę przeżyć za te marne 1000 funtów. A że teraz funt soi dobrze, to naprawdę lepiej mieć niż nie mieć. Pobyłam miesiąc w UK, zrobiłam rozeznanie i okazuje się, że firmy owszem zamieszczają ogłoszenia, że potrzebują opiekunów, ale potem w dalszym etapie okazuje się, że nie teraz, albo, że nie mają ofert jednak. Albo że płacą tyle co moja poprzednia zaraz następna firma. Więc czy warto tyle zachodu, gdy ma być tak samo? I gdy samemu trzeba kupić bilet ? I gdy piszą o płatnych wakacjach, to już można się liczyć z tym, że mogą...

Bez zmian. On jest serio wredny. Nie dość, że mówi niewyraźnie, to jest serio niemiły. Kazał dziś zrobić głośno i za chwilę krzyczy coś ciągle to samo słowo. Skąd mam wiedzieć co to znaczy? Wstrętny jest. Potem kazał mi podnieść wieczko włączonej do prądu niszczarki do dokumentów. A potem on nie będzie jadł jak ja mu podaję jedzenie na widelcu, tylko musi być po jego. Po czym an końcu stwierdził, że na początku było najlepiej. Wow. Najbardziej mnie właśnie on denerwuje tym, ze nie mogę nic zrobić od siebie nic po mojemu, nic co ja teraz pomyślę. Widzi, że masz coś w rękach, idziesz coś robić ale i tak powie żeby np. przełączyć mu kanał w tv albo wstawić wodę na herbatę gdy akurat mam rękawiczki na rękach. A druga sprawa to firma w którą się wpakowałam. Oszuści, nie ma z kim rozmawiać, managerowie się nie interesują nami. Sprawdziłam brytyjskie agencje,bo ciągle wrzucają ogłoszenia, że szukają opiekunów. Ale akurat są obłożeni. Więc... wracam do poprzedniej. Stałe ...

Chyba zaczynam się do niego przyzwyczajać. Dziś rano gdy mnie ochrzanił, że zwykle robimy inaczej, to mu powiedziałam, że nigdy nie pracowałam w pośpiechu . Troszkę też go olewam. Tzn robię co sobie życzy ale bez emocji. I nie pytam co chwilę czy coś mu poprawić, bo wtedy zawsze odpowie, że tak.

A druga opiekunka jak robi tez fajne miny to już wiem, ze nie tylko ja tego człowieka nie mogę zrozumieć ale i ona. I nawet ona nie może go zrozumieć choć mówią w tym samym języku. Dobrze, że choć mogę wyjść do ogrodu bo jest ładnie i słonecznie teraz. Przecież cały dzień w domu to oszaleć można. I on też wychodzi do ogrodu więc mam podwójnie słoneczka .

To musi być jego charakter, że on traktuje ludzi jak pracowników. Każdy kocyk pod nim, kolo niego musi leżeć idealnie tak jak on sobie życzy. Uczę się zatem nowych słówek typu przód, tył – to proste akurat,a le są bardziej skomplikowane zwroty. Bo tu liczy się każdy milimetr. Ale dzisiaj to już się nie martwię, że coś źle dla niego zrobiłam, tylko mnie wkurza, bo przesadza. Nie pozwoli nic zrobić samodzielnie, musi we wszystkim brać udział. Ale dziś jest pięknie i w czasie przerwy nie pozwolę się trzymać w domu, jest słonecznie i ciepło. Tak, że na chwilę wyjdę dziś z więzienia. A on jest na tyle nie wiem czy wredny, że nie wyjaśni prostymi słowami tylko prowadzić cały wywód kilka razy.  

No i zostałam. Pierwsze popołudnie z nowym jak tu mówią „klientem” . Nie jest to starszy pan a jedynie chory na stwardnienie rozsiane w wieku 67 lat. Nie jest wymagający ale jest dużo drobiazgów przy nim do zrobienia. Już wyjaśniam. Gdy kładę mu prawa rękę na joysticku na wózku. Gdy go golę ma swoje zasady: lewo, prawo, tył, przód. To samo przy myciu zębów. To niełatwe gdy dwie osoby próbują zrobić jedną rzecz, do której jedna w zupełności wystarczy. Dziś na przykład nie umiałam ułożyć mu włosów według jego wskazań. On się jakby zdenerwował a i ja. I wtedy poczułam się jak nie opiekunka a służąca, bo mówił mi co po kolei mam robić. To co, że łazienka była nie posprzątana, ale on kazał zamknąć drzwi i robić coś innego. O tak to było. Dziś to jakby specjalnie dla mnie nie zmienił wózka. A w tym karmienie było okropne i dla mnie i zapewne dla niego. I kazał mi go zostawić na stand aid i iść do kuchni wrzucić lazanię do mikrofali. Czy to było mądre? On chyba nie wie jakie polec...

Najtrudniejsze to było, gdy druga opiekunka uczyła mnie opieki nad moim nowym klientem. Ona jest z nim 5 lat, więc jasne, że umie wszystko. Pokazała wszystko. Tylko jeśli nie robiłam, to jak mogę umieć. Kazała patrzeć, a jak już dala coś zrobić, to dokończyła za mnie. Jednego dnia miała przez nią łzy w oczach, bo była z nami trzecia , która teraz będzie mi codziennie rano i wieczorem pomagać. Potem jeszcze poszłyśmy na górę i okazało się, że klient chciał internet wyłączyć o 22:30, a my skończyłyśmy o tej porze dopiero. I weszłam na górę i łzy w czach bo chciałam pogadać z moim kochanie na skype. A ta jeszcze jak na złość chciała coś mówić do mnie. Fajna babka, ale straszna gaduła. Bardziej byłam zmęczona nią, niż

A więc. Zmieniłam agencję. Mieli płacić więcej. Niestety to była kwota brutto. Netto wychodzi podobnie jak w poprzedniej firmie. I w dodatku przez cały tydzień ciężko było się czegokolwiek od kogokolwiek dowiedzieć. Ten chaos mnie przeraża. A polscy kierowcy niestety tylko to potwierdzają. Okazje się też, że szkolenie trwa kolejny tydzień. Tym razem nie w ławce ale w domu opieki. Nie chce mi się szczerze powiedziawszy. Chce pracować i zarabiać. Mam kryzys z tego powodu. Ale nic nie mogę zrobić. Mogę jedynie poczekać. Mamy wolny weekend. Coś jutro porobimy. Pojedziemy do centrum. Okazuje się, że jesteśmy kompletnie na obrzeżach, żeby brzydko nie powiedzieć. A autobus do centrum jedzie 45 minut. Szok. Gdyby to był mój pierwszy raz w UK chyba byś się zapłakała. Tak już chociaż wiem jak ta praca wygląda.                                                 ...

Już wiem. Jak tak siedzę sobie tu, w UK jeszcze. To dzięki tej pracy , dzięki temu, że poznaję nowe miejsca i nowych ludzi mam wrażenie, że wszystko jest możliwe. Nowa praca-czemu nie. Mieszkać w UK - czemu nie. Naprawdę tu wszystko wydaje się łatwiejsze. Może dlatego, że ta praca tu jest. A jak jest praca, to resztę tez można zorganizować. Jak książkowo nieprawdaż: wszystko jest możliwe.

Wyjście na spacer zajęło moje koleżance jak zawsze godzinę. Bo po co przygotować się do wyjścia prędzej i mieć więcej czasu na posiedzenia internecie w bibliotece, skoro można mieć tylko niecałą godzinę, przez to, że się grzebie. Nieważne zupełnie. A i jeszcze telefon naszej koordynatorki z firmy też zabrał jej dobrych parę minut. Bo siedziała i rozmyślała. Podejrzewam, że gdybym ja powiedziała, że mogę zostać do wtorku za 50% stawki dziennej, to ona powiedziałaby to samo. Ale no cóż mnie nikt nie pytał. A byłoby o 1100 zł więcej do skarbonki. Teraz siedzę w domu tylko z podopieczną. I choć krzyczy imię córki. Bo zawsze popołudniu do wieczora robi to. To gdy nie ma tu mojej koleżanki, a i wiem, że córka będzie dopiero po 18 czuję to, po co tu przyjechałam. Ten spokój-bezcenny. Zero nerwów, pośpiechu. Co prawda słuchanie wołania pani może być męczące, ale generalnie starsi ludzie nie robią dużo szumu wokół siebie. Siedzą cicho i spokojnie, patrząc w tv czy gazetę. Nie są absorbu...

Gdy gwiazda cały czas coś musi mi podrzucić do opisania. Np. wczorajszy spacer. Wiadomo (no ja na pewno , bo słuchałam) , że psa którego zabrałyśmy – amstaffka trzeba trzymać krótko gdy inne psy są w pobliżu. Ta jej bezstresowość na spacerze, gdy pozwalała suni wejść na każde podwórko jest dla mnie po prosu tragiczna. Gdy inne psy przechodziły i prawie się z naszą sunią zetknęły nosami, mówię trzymaj ją krotko, a ta, ze trzyma. Pies ją ciągnie gdzie chce , ale jej się wydaje, że go trzyma krotko. Właśnie przebrałyśmy panią. Już kładzie panią na łóżku, an ciuchy, ani pampers, ani woda nieprzygotowana. No i położyła, na czyste prześcieradło, no i zajęła nieczystego pampersa, pobrudziła prześcieradło, potem podkładała pampersa który był pod ręką, zbierała brudy z prześcieradła, potem posadziła panią na to nieczyste prześcieradło. Mówi „pomóż mi z nogami”. Pytam jak, co mam zrobić?” Nie uzyskawszy odpowiedzi. Mówię nie wiem jak Ciebie, ale mnie uczyli, żeby sobie wszystko przygotow...

Tak się czasem zastanawiam jak starość mojej mamy będzie wyglądać. Jakoś przez tę córkę bardziejs ię nad tymi relacjami zastanawiam. Z jednej strony ja mam może malouczuciowe podejście, ale nie oznacza to, że jestem bez serca. No bo choćby jak dzisiejsza sytuacja. Córka chciała matkę zabrać na przejażdżkę.Ta , że nie. I zamaista ją zostawić to namawia i namawia, przyniosła buty. I po co? Na siłę? Nic na siłę. Kota też można zgłaskać. A chwilę wcześniej pani się skarżyła na nas, że te dziewczyny są niemiłe. Dały mi zimne bułki na obiad. Więc jej tłumaczy, że ona tak zawsze je i tak też dostała. No to ta że trzymasz ich stronę. A ja słysząc, że pani zaczyna się skarżyć nie pokazywałam jej się, żeby posłuchać. Więc szybko jej powiedziałam, że zjadła całą miskę zupy. Musiałam to gdzieś wcisnąć między ich rozmowami, bo przecież nigdy by nie spojrzała na mnie, żeby zapytać. Chyba nasza pani straciła humor, w momencie, gdy kazała mi dać psu jeść, że niby nic nie jadł. Ja na to, że ...

Siedzę sobie muszę prędziutko pisać, bo zapomnę. To kilka godzin a jak 3 dni bogate w wydarzenia. Byłam na długim spacerze nad morze. Moja gwiazda też powiedziała, że chce. Już z pół godziny siedzimy po obiedzie może śmiało iść. Pewno potrzebuje jeszcze z 3 by się ubrać. Rano poprosiłam , żeby popatrzyła na panią. Teraz lepiej mieć ją na oku, zresztą takie są zalecenia ze szpitala, gdy je i pije. No i wracam z tej toalety patrzę nie ma jej przy pani. Ok myślę, może jest w kuchni, to zaraz obok, robi kawę czy coś. No nie, była u siebie w pokoju. Musiałam zatem jeszcze prędzej zebrać się na ten spacer, żeby się bardziej nie denerwować. Kurcze ja się źle wyraziłam. Powiedziałam:”popatrz na panią” No to przyszła, popatrzyła i poszła. Zmieniałyśmy popołudniu pani pampersa. Teraz robimy to na łóżku, żeby na znowu nie fajtnęła. Tak jest bezpieczniej dla wszystkich. A i nauczyłam się „sterować” panią. Wystarczy głośno, wyraźnie wyjaśnić co będziemy robić, nieco pani pomóc , żeby się...

Miałam przez chwile wyrzuty, ze ją tak opisuję. Ale ona sama potwierdza, że coś z nią nie tak. Pytam dziś czy ona myje panią, czy ja. Zawiesiła się. Stanęła z wózkiem z panią i stoi. I jakby myśli. Potem pytam czy idzie an spacer czy ja mam iść. To był błąd zawiesiła mi się. Jak już ustaliłyśmy, że ja idę. Przyszła za chwilę i jednak ona idzie. Nie wytrzymałam. Ciekawe, czy ktoś słyszał te krzyki. Na szczęście przyjęła z pokorą. Tylko , że szykuje się do wyjścia. Minęło pół godziny. A ona wciąż tu jest. Ciekawe ile jej potrzeba czasu. Czuję, że jak wyjdę dziś z domu, to prędko nie wrócę. Może dotrę w końcu do mojej przyjaciółki Pearl na herbatkę. Przez chwilę myślałam, że jednak szybko wyjdzie na spacer, gdy ją opr... Ale może ona robi to specjalnie. By mi jeszcze bardziej podnieść ciśnienie. Ale zacznijmy od ranka. Jak zwykle zabiera panią pd prysznic. Ja już mam ciuszki przygotowane dla pani. O dziwo skorzystała z nich. Zwykle mimo że 4 pary spodni leżą na wierzchu, wyjmi...

A więc. Mnie dziewczyny uczyły, że najpierw przygotowujemy wszystko do mycia, suszenia, ubierania. No ale widać na kursie mojej koleżanki tego nie uczyli... Wczoraj cały wieczór spędziłyśmy na rozmowach co pani nasza może jeść a czego nie. No i skoro ma problem z połykaniem, to raczej pieczywo odpada. A ta rano o co zapytała?”Zrobić pani tosta?” Więc ja niewiele myśląc zadałam pytanie:” A o czym wczoraj rozmawiałyśmy? Co jest napisane w książce co pani może a co nie?” No i usłyszałam: : A no tak.” Musimy też dodawać proszku do każdego płynu jaki pani podajemy. Wczoraj dodała do wody. Dziś mnie pyta:” Dodajemy tylko do herbaty?” Ona w ogóle nie kuma co dolega naszej pani, że ma problem z połykaniem, że każdy płyn leci jej do płuc, że to jak u człowieka, który się topi. Nic nie dolatuje. Wczoraj nawet nie wiedziałam, czy chcę jej cokolwiek tłumaczyć, bo to jakby do ściany mówić. Zapytałam też czy umie udzielać pierwszej pomocy. Więc dlatego wczoraj wstała i dodała tego pro...

Dziś no niestety musiałam koleżankę o...lić. Córka prosiła, że gdy wyjdziemy z domu mamy psa zostawić w kuchni, razem z jej posłaniem, dwiema zabawkami i dwoma ciastkami dla psa. Wiedziałam, że Moja gwiazda nie zrozumie, więc zawołałam ja do kuchni, położyłam posłanie, wrzuciłam dwie maskotki do niego, na blacie położyłam dwa ciastka i powiedziałam , że jak nim wyjdzie z domu, żeby tu zostawiła psa i dala mu dwa ciastka. Zgadnijcie?! Tak, pies biegał luzem po domu. Opr ja już gdy tylko wchodziłam, bo okazało się, że szla tuż za mną. Stwierdziła, że nic się przecież nie stało. Albo ja tu zwariuje, albo się zapłaczę. Albo jej coś zrobię , albo będę ją opierdalać codziennie. Bo ona chodzi wolno, w tym swoim świecie marzeń a ja się wkurwiam. Może czas zmienić taktykę? Okazało się, że byłyśmy obie nad morzem. A tam jedna droga tylko powadzi. Więc musiała iść za mną. Nieważne, nie interesuje mnie to. Gdy wychodziłam z domu proponowała wspólny spacer. Ale przecież nie po to idę odpocząć od...