Koncert życzeń 03-06-2015

No i zostałam. Pierwsze popołudnie z nowym jak tu mówią „klientem” . Nie jest to starszy pan a jedynie chory na stwardnienie rozsiane w wieku 67 lat. Nie jest wymagający ale jest dużo drobiazgów przy nim do zrobienia. Już wyjaśniam. Gdy kładę mu prawa rękę na joysticku na wózku. Gdy go golę ma swoje zasady: lewo, prawo, tył, przód. To samo przy myciu zębów. To niełatwe gdy dwie osoby próbują zrobić jedną rzecz, do której jedna w zupełności wystarczy.

Dziś na przykład nie umiałam ułożyć mu włosów według jego wskazań. On się jakby zdenerwował a i ja. I wtedy poczułam się jak nie opiekunka a służąca, bo mówił mi co po kolei mam robić. To co, że łazienka była nie posprzątana, ale on kazał zamknąć drzwi i robić coś innego. O tak to było.

Dziś to jakby specjalnie dla mnie nie zmienił wózka. A w tym karmienie było okropne i dla mnie i zapewne dla niego. I kazał mi go zostawić na stand aid i iść do kuchni wrzucić lazanię do mikrofali. Czy to było mądre? On chyba nie wie jakie polecenia wydaje. Chyba moja koleżanka za mocno go przyzwyczaiła do wykonywania jego poleceń...


Nie zdążyłam zamieść włosów po fryzjerze a musiałam rzucić i iść robić co innego.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć