Koncert życzeń 03-06-2015
No i zostałam. Pierwsze popołudnie z
nowym jak tu mówią „klientem” . Nie jest to starszy pan a
jedynie chory na stwardnienie rozsiane w wieku 67 lat. Nie jest
wymagający ale jest dużo drobiazgów przy nim do zrobienia. Już
wyjaśniam. Gdy kładę mu prawa rękę na joysticku na wózku. Gdy
go golę ma swoje zasady: lewo, prawo, tył, przód. To samo przy
myciu zębów. To niełatwe gdy dwie osoby próbują zrobić jedną
rzecz, do której jedna w zupełności wystarczy.
Dziś na przykład nie umiałam ułożyć
mu włosów według jego wskazań. On się jakby zdenerwował a i ja.
I wtedy poczułam się jak nie opiekunka a służąca, bo mówił mi
co po kolei mam robić. To co, że łazienka była nie posprzątana,
ale on kazał zamknąć drzwi i robić coś innego. O tak to było.
Dziś to jakby specjalnie dla mnie nie
zmienił wózka. A w tym karmienie było okropne i dla mnie i zapewne
dla niego. I kazał mi go zostawić na stand aid i iść do kuchni
wrzucić lazanię do mikrofali. Czy to było mądre? On chyba nie wie
jakie polecenia wydaje. Chyba moja koleżanka za mocno go
przyzwyczaiła do wykonywania jego poleceń...
Nie zdążyłam zamieść włosów po
fryzjerze a musiałam rzucić i iść robić co innego.

Komentarze
Prześlij komentarz