kolorowe wspominki opiekunki w UK

Moja gwiazda wyszła dziś z koleżanką. I mówi, że idą też na lunch. I sobie myślę to może ja pojadę do Christchurch, będę miała około 4 godzin czasu. Ale tak mi nie pasowało, że idą na lunch, zwykle najwyżej na herbatę. I wpadła jej koleżanka po okulary. I pytam czy lunch na mieście. A ta, że nie. No i jeszcze gwiazda kazała jej sprawdzić warzywa w zamrażarce. Ciekawe co tym razem wymyśliła. Dobrze, ze nigdzie nie polazłam, bo bym się zdziwiła. Dziś zrobię jej łososia na obiad. Żaliła się do koleżanek wczoraj, no to dziś będzie coś innego. Będzie awantura ? Awantury niby nie ma, ale , że ryby to pół, a drugie pół dla mnie. Że zaraz będzie czarna. Już jest czarna. No przez te drzwiczki od piekarnika to wszystko jest czarne. I jaki sos mam do tego, bo ryba to przecież sucha jest. Ona wie. o ona nie lubi jedzenia, nie lubi nowych rzeczy próbować, nie lubi gotować i nie umie. Jak zapytałam,  kto mężowi gotował, mówiła, że musiała się nauczyć. N do obiadu, to jeszcze ketchup. Zwany s...

Najpierw oberwałam, zawołała mnie, żeby m pokazać, że papryka w jej omlecie na obiad jest przypalona. Za chwilę znowu woła. Nie mogła sobie poradzić z ketchupem. Przychodzę, a ta już nóż w ręku i dłubie w nakrętce od ketchupu. Mówię, chodź pomogę. Nakapałam jej na talerz. A ta, że mi się udało, bo ona to wszystko zrobiła. Teraz siedzi z koleżankami chyba dwiema w pokoju, drzwi zamknięte. Do kuchni strach mi iść. Słabe to wejście do kuchni przez salon. Na szczęście same sobie herbatkę zrobiły. Może i pozmywają...? Spotkałam ją na dole. I co? I przy kobiecie z biura i jej koleżance wyskakuje mi tu, że nie mamy w domu ciastek. Jak wróci do tematu, to jej przypomnę, ze nie zgłaszała. Czuję, że wisi jakaś awantura w powietrzu... Zgadłam Wisiała. Wieczorem nastąpiło podsumowanie dnia: przypalona papryka w omlecie i brak ciastek w domu. Tylko, że jak mówiłam do gwiazdy, że nie prosiła by kupić, to oddaliła się z kuchni. Zapewne z powodu słusznych argumentów. No ale udało mi się wkrótce us...

Są takie sytuacje, kiedy nie chce się słuchać i wypowiadać tych samych słów w kółko jak już chyba pisałam. Zwłaszcza, gdy podopieczny "wkręci" sobie coś. Jak to, że nie możesz tej ścierki używać do rąk, gdzie jest tamta, kiedy wróci, powinnaś mieć dwie. Poprosiłam by mi znalazła drugą, ale nie znalazła. I wykład na temat ścierki gotowy. I coś tam, że dżem na niej. Nie wiem dokładnie o co kaman, a jak podopiecznemu "się włączy" ne trzeba wdawać się w dyskusje. To nie pomoże, a skutki mogą być niefajne, podczas gdy jeszcze kawałek wspólnego wieczoru pozostał. Czasem człowiek sobie jedynie westchnie, gdyż nie wie co rzecz w takiej chwili. Właśnie miałam pisać, że w końcu od 3 dni świeciło słonko i było pięknie. Porządnie się powietrzyłam, aż szczęśliwsza wróciłam. A tu patrzę pada znowu...

Wczoraj moja gwiazda dezynfekowała telefon antybakteryjnym żelem do rąk, bo syn go dotykał, a on jest przeziębiony. Dziś chciała dolać tego żelu do wody , w której pierze serwetki, których oboje wczoraj używali. No nie pozwoliłam, bo to mój żel do rąk, z resztą nic to nie da. Potem wpadła na pomysł, że ocet działa antybakteryjnie. To poszłam, dałam butelkę i niech się bawi na zdrowie. Synu rano wpadł, ale gdy wyszłam z pokoju i chciałam się przywitać, to była narada wojenna w ej pokoju. Poszedł, mówi, że wróci potem. No raczej, bo kasiorka na jedzenie by się przydała. Dzisiaj z premedytacją zaniosłam herbatę i mówię, że nie ma banana. Zdziwiona. Ileż razy można mówić jej, że nie ma kasy. Znudziło mi się. Zostawili po swojej wczorajszej kolacji naczynia namoczone w zlewie. Domyśl się czy to się moczy czy już płucze. Sztućce chyba umyte bo mokro a blacie od nich. Ech. Fajnie, że zaraz jadą. To zostawili, ale moja szklaneczką z płynem do płukania gardła, którą specjalne odstawiłam z...

Wciąż kasiorki na zakupy nie ujrzałam. Synowa przyszła i pyta gdzie ser. Matko, to co ja mogę zjeść sama oni chcą dzielić na 3 osoby. Żart. Coraz częściej się zastanawiam czy wchodzić z tą familią w jakieś układy. To już drugi raz dziś, kiedy się nad tym zastanawiam. Dziś od rana leje. Jest ciemno, szaro, ponuro. Zjadłam mnóstwo słodyczy, pójdzie w boczki. Ale ta pogoda to taka wymówka na dziś. Podobnie poranny trening, nieco leniwy dziś, sporo oszukiwałam. Mimo, że ochlapało mnie auto do tego, mimo, że rodzince myli się moje stanowisko opiekunki ze służącą. Mimo tego wszystkiego udało mi się mieć dobry humor. Dobra muzyka w uszy i do przodu. Dziś szybko wyparowałam z domu. Nie wycierałam nigdy naczyń tak prędko. Ale przyszedł synu, a myszka od razu do mnie, co mamy dla niego do jedzenia. Se myślę, a co mi do tego. Na szczęście on jest na tyle w porządku, że zawsze mówi, że sobie sam poradzi. To ja szybciutko naczynka  nie ma mnie. Teraz pora kolacji minęła godzinę temu. Sied...

Nie piszę już na bieżąco, bo tak już się do tej pracy i miejsca przyzwyczaiłam, że jest mi ju wszystko jedno. Jeszcze chwilka i koniec. Właściwie to można się już pakować. Wczoraj zrobiłam omlety sztuk 3 dla całej familii. Myślałam, że sami pozmywają, ale też się załapałam. Lodów też sami nie umili sobie nałożyć. Niby wszystko fajnie, ale pachnie mi tu służbą. Widać, nie w każdej rodzinie jest podobnie. A może świadczy o tym, że oni sobie po prostu z pewnymi sprawami nie radzą. Zostali wczoraj pooglądać telewizję. Oglądali tak głośno, że nie wiem co wtedy czytałam w mojej książce.Tylko, że syn nie słyszy, a chyba został potem sam. Zamykałam mu co chwilę drzwi, ale chyba nie skumał przesłania. Dziś też mnie zapytali o omleta. Ale, że w lodówce pusto nikt nie zauważył. A teraz jest naprawdę pusto. Kasiorki ne dali to i pusto. Niech widzą co nie? Kupiłam te jaja za swoje. Oddam sobie, trudno. Ale są od wczoraj, a tak jakoś nie mogą się rozstać z tą kasiorką. Niby synu szedł do banko...

Do zachowań mojej podopiecznej, do jej humorków, do tego, gdy mówi mi, że moja poprzedniczka coś tam. Cale dwa pierwsze dni słuchałam. Potem na szczęście przestała. Szalu nie ma, w końcu to ja jej wszystko powiedziałam co ma robić. Tylko za mocno się przejmowała. Ja jetem dziwnie spokojna. Nadal przytakuję i nie wdaję się w szkodliwe dyskusje. Była już afera brokułowa - bo twarde. Wczoraj i dzień wcześniej ona nie była sobą, była jakaś śpiąca cały dzień, mimo przypominania ej o wzięciu leków nie wzięła ich, co z resztą wyjaśniłam jej koleżance. Ja nawet przypominać o lekach nie powinnam, bo tak jest w care planie. Jej koleżanka wczoraj tłumaczy przy nas obu o jej lekach, a ta ciągle o odkurzaniu. Wczoraj rano sobie myślę, że odkurzę, gdy ta będzie w kuchni jadła śniadanie, zamknę drzwi, to nie będzie mi na ręce patrzeć. No to tej się przypomniało jak kiedyś upadła czy coś i nikt jej nie słyszał. Coraz więcej demencyjnych zachowań w niej. Wczoraj o 11 zapytałam ja o kasę na zaku...

Wredna ta moja Myszka Mickie. Kiedyś powiedziała, że jak chcę oglądać tv mogę u niej. Dziś zaczęła temat, ze jej przyjaciółka przyjdzie zabrać tv z mojego pokoju. Moja poprzedniczka go sobie wywalczyła. Ja jej, że zawsze mogę ją zapytać. I się zaczęło, że to personalne, że możemy chcieć oglądać w innych godzinach. Chyba skończę to moje miłe prowadzenie konwersacji, bycie uprzejmym czasem sprowadza niepotrzebne dyskusje. W nocy o 2 się obudziła, że źle się czuje. Duszno miała w pokoju i tyle. Mówię, że rano zobaczymy i zadzwonimy do lekarza, spróbuj pospać. Ok pożegnałyśmy się. Słyszę dzwoni gdzieś a za 3 minuty przyszła kobietka z dołu i powiedziała jej dokładnie to samo... Dodała jej jeszcze historię mojego ostatniego chorowania, że spędziłam dzień w łóżku i nic nie mogłam zrobić. Pewno ta kobieta pomyślała, że mówi o nocy. Mam nadzieję, że się zrozumiałyśmy. Pora obiadu. Brokuły twarde. Ugotowałam jak dla siebie al dente. Za twardo jej. Za chwilę nakładam lody. To jej głośno. Zmy...

Wróciłam na kontrakt do Myszki Mickie. Ależ mi było smutno. Wolałabym zostać w domku. Znowu daleko od wszystkich. Ale powiedziałam sobie, ze to ostatni raz. Już moja następna praca jest na wyciągnięcie ręki. No ale jeszcze ten miesiąc powinnam popracować. Póki nie przyjdą moje uprawnienia do nowej pracy. A ja nie umiem siedzieć bezczynnie, bez pracy. Teraz moja gwiazda  zbiera się na spacer. Wiem, że zajmie to z pol godziny, więc jest czas na książkę. Już po treningu jestem. Ale muszę wstać jeszcze prędzej by być całkiem po, gdy ona już zaczyna czegoś potrzebować. Nie lubimy gdy nam ktoś przerywa. Już się bawimy . Termofor napełniony wrzącą wodą nie jest wystarczająco gorący dla niej. Nagle drzwi nie przylegają poprawnie do futryny i jej światło świeci. Ona mnie wystawia na próbę ...