kolorowe wspominki opiekunki w UK

A dzisiaj cóż, że tak cieplutko i słonko świeci. Oba spacery , ten po śniadaniu i ten po obiadu wykorzystałam. Napawałam się słońcem, swoje wzięłam, pooddychałam. Gdzie iść z kim i po co. Cóż mi po pogodzie w tej pracy. Już muszę być w domu. Wieczorem jednak nie wychodzę bo gazik został w domu przez przypadek. Poza tym pytanie o której Lorenzo dziś pójdzie spać. Ostatnio wymogłam na nim. Ale czy mi to potrzebne. Jak poszedł po 21 to ładnie spał, nie ubierał się do wyjścia. Ale jak wczoraj wzięłam go spać o 18 to przecie po 21 już on się ubiera i wychodzi. Kazał sobie odsłonić rolety i pokazać że ciemno. Wtedy uwierzył. Ech.

Szłam sobie ze spaceru. Musiałam zejść z chodnika, bo jakiś gość mył sobie auto karcherem. U nas jak ktoś myje auto, to na swojej posesji. A ten choć mieszkał w domku, to pewno aby nie zalać podwórka robił to na ulicy. U nas by nie przeszło. A wieczorem udało mi się Lorenca położyć spać po 18 no aż żal było nie pójść z domu. To polazłam na zakupy. No i ten słynny brytyjski spokój przy kasowaniu na kasie. Kobieta przede mną miała sporo tego. A młoda kasjerka uważnie patrzyła czy pani nadąża z pakowaniem. Robiła to tak przeokrutnie wolno, że jeszcze ze 3 produkty i zaczęłabym się śmiać do siebie. Bo mnie bezsilność dopadła. No aa ja w związku z tym brakiem pośpiechu, postanowiłam nie spieszyć się z płaceniem. Tzn. widziałam, że mam całe 5 funtów, ale nie wiedziałam ile drobnych. Zwykle ich nie używam, bo nie znam aż tak dobrze nominałów po kształcie. Miałam też ze 30 p od zmienniczki jeszcze w samych żółtych. No więc wykładam to wszystko na kasę. Liczę raz, ale się pogubiłam. Paczę k...

Wyszłam po śniadaniu na zakupy. Zaszłam do mojego ulubionego sklepu z ciuszkami outdoorowymi. Po powrocie poćwiczyłam brzuszek, zjadłam owocki na drugie śniadanie, a podopieczni śpią w fotelach. Ach ten spokój ducha :) Najbardziej to się obawiałam dzisiejszej nocy, czy wstawanie starszego pana w nocy będzie tradycją. Ale obudził mnie dopiero o 5.20 i to chyba tylko dlatego, że rozmawiali między sobą. Dopiero zaczął się sam ubierać po 7, gdy akurat weszłam do nich. Moja zmienniczka wychodzi na to , że jest bardzo pracowita , uczynna i czujna, ale nie wiem czy nie za bardzo mnie przestraszyła tym wszystkim. Już i mi się zdarzało, że pan zamoczył spodnie podczas wizyty w toalecie, ale to żaden problem go przebrać. Wyszłam dziś z domu i starałam się nie przejmować, że wejdzie po schodach, że z nich spadnie itp, bo w ten sposób to nigdy bym z domu nie wyszła. Już za to wiem, ze nie powinnam planować wyjść na zakupy gdy pan pójdzie do łóżka, bo wczoraj na to czekałam. Nie chciał pójść o ...

I cóż z tego, że motywuje swoje wyjazdu chęcią odłożenia kasiorki. Że chcę zebrać na mieszkanie, wynająć je. Jest motywacja, ale właśnie dotaarłam na kontrakt, ktory w dodatku znam , bo tu byłam a chce mi się płakać. Jest  mi tak cholernie smutno! Moje kochanie zostało w domu. Moje piesio patrzyło na mnie tak smutno , że jedyne to chce się płakać. Tak jak tu siedzę, to mówię sobie, że nie wracam już do tej pracy. Ale pewno z czasem by mi brakowało tego rodzaju pracy, chciałabym coś pozwiedzać znowu. Chcę zostać w końcu w kraju, ale już mi się wydaje, że ciężko będzie mi się odnaleźć w pracy przez 8 godzin i za 1500 zł znowu. No mogę się nie odnaleźć. Chhcę mi się tak okropnie płakać, jest mi tak okropnie smutno. Podejrzewam, że za parę dni się już odnajdę. W końcu będę tu tylko 6 tygodni. Tym bardziej, że słucham, że podopieczny jest w gorszym stanie, że jest coraz bardziej zagubiony. Już się nie zachwycam jak rok temu tym, że tak fajnie w tej Anglii. Już mam wstręt. Chyba si...