Ach te zmienniczki

Piszę dziś do mojej zmienniczki czy muszę jej robić duże zakupy, czy tylko tak na przetrwanie i sama sobie kupi co chce. Zadzwoniła, mówiła do mnie dużo i długo, ale nic o zakupach. A wymęczyła mnie jakimiś dziwnymi opowieściami i zakończyła je jak zwykle, że już  musi kończyć. Tym razem, bo jej mama już gotowa i idą po zakupy. 

Opowiadał mi o koncercie na który się wybierają tu we wsi, i że inna zmienniczka nie była zainteresowana, i że ona kupi sąsiadce bilet w prezencie, bo jej pomagała wiele razy i z psem starszej pani ją wzięła do weterynarza. Się nagadała. Opowiadała mi o tym koncercie, ale chyba się wyłączyłam po drodze. Aaaaa i jeszcze, żebym zadzwoniła do sąsiadki i jej podziękowała, że ona zadzwoniła powiedzieć o tych biletach. No kurcze sama nie może jej podziękować? Musi być już. Dzwoniła i się nie dodzwoniła. Niech próbuje jeszcze raz chyba nie?!

I znowu mówi do mnie coś w stylu licytacji, która jest lepszą opiekunką. Jak to pani w grudniu jeszcze dużo spała, i że skusiła się na koncert o godzinie 20. I co mnie urzekło na wsi. Dobrze, że są te stare domy, bo bym musiała powiedzieć, że nic. A i jeszcze, że i lekarzy musiała załatwić i coś jeszcze. Bo ja " Bo Ty to na krotko wyjeżdżasz". I wróżka do tego. Wie na jak długo wyjeżdżam. I wie co ja mam a co nie do załatwienia w Polsce. Ech. To jest ten przypadek, kiedy się nie mówi, tylko słucha, pisze w raportach i przekazuje manager. Ale się dużo nie mówi, bo ja nie wiem czy ona tak ma, czy jest głucha, bo zdania też nie da dokończyć :) Ona mówiła, że średnio jest miesiąc w pracy i dwa tygodnie w Polsce. Faktycznie wieki. 

I mówi do mnie jeszcze, że dopiero pakuje walizkę, bo taka była zajęta rodziną i przyjaciółmi. Uwielbiam ten tekst. To tak, jakby tylko ona miała rodzinę i znajomych :) I lepszą. Odpisała po kilku godzinach, że tylko małe zakupy by do poniedziałku przetrwać. Czyżbym ją ściągnęła myślami...? Ja nawet nie wiem co ona jadła. Bo mrożonek nie lubi, przypraw nie, płynu do podłogi nie. Pani niby lubi samego kurczaka z wody z warzywami.. z cebulą. No nie znałam tego, ale postanowiłam tak się nie pastwić nad panią i dałam jej to co ja lubię: kawałek spory jak na panią w panierce, groszek i jeden yorkshire pudding, oliwki, bo lubi i trochę majonezu jako sos. Wszystko zjadła. Aż miło. 

Zup nie kupiłam, tych w kubkach i kartonikach, bo nie chciało mi się dźwigać, a tutaj droższe. Jest ponad 0 pudelek, albo 20 z zupami instant. Dwa razy póki co zrobiłam, bałam się, że może nie posmakują pani, że grzanki jej nie będą pasowały, ale nie. Pusta miska. Z reszta ładnie pachniało, jak gorący kubek. Sama miałam ochotę spróbować. 

Z koleżankami nie pogadam. Wszystkie w kraju, albo na urlopie, albo opuściły firmę. Byle do piąteczku. 





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć