Szoping z czarownicą

Dzisiaj byłyśmy z zcarownicą na zakupach. I obeszło się bez awantur. I nie wiem, czy tak to się wyraża w angielskim czy inaczej nie można, ale powiedziała , że uwielbiam zakupy. No troszkę ją poniosło z tym stwierdzeniem. Tak jak moje cv w mojej firmie. Że niby lubię dobre kino. Bez przesady są ciekawsze rzeczy niż filmy.

No ale się dziwiłam, że jest tak dobrze, więc wracając już się rozruszała i myślała,że wie lepiej. Nie widziała, że mam włączony kierunkowskaz i próbuję zmienić pas jak mi kazała. Drze się, żebym zmieniała pas, a tam auta jadą. Że nawet nie próbuję. Ech.

Właśnie czarownica nabrała chęci na robienie ciasta moimi ręcyma jak mawiała moja polonistka. A więc. Najpierw wyjęłyśmy zestaw miarek. Wiadomo porządek musi być, nie , że na oko czy szklankę. Potem poprosiła o masło. Termin miało do czerwca, bardzo szybko chciała mi to zabrać z ręki , żebym nie przeczytała. Nie musiałam, miało czarne plamy. Ona spróbowała tego oczywiście, odkroiła i powiedziała, że to nie pleśń, tylko coś ktoś wytarł...Udało mi się przy tym być miłą. oczywiście gdy twarde masło nie dało się rozmieszać, no bo jak ta dalej każe mieszać... No i padł tekst, że ja z domowymi podstawowymi czynnościami w domu jestem na bakier. Powiedziałam, że tak. Bo cóż innego mogłam.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć