Niedziela rano

Niedziela rano miałam z niej ubaw. Oczywiście oszukiwałam przy wyrzymaniu flanelki, bo ma takie tam swoje zwyczaje, mówię , że ręcznik jest do wycierania, ale ona wtedy nie ma aparatu więc nie słyszy. Udaję, że robię to mocno. Toć nadgarstków nie będę zużywać.

Miała zaplątany kabel od suszarki. Mówi, weź go bo jadę do łazienki. Chcę wziąć, ale ona mi z łapami. Patrzy, weź ten kabel. Ja się patrzę jej w oczy i mówię do niej , ale przecież nie słyszy. Nie mogłam. odłączyłam, rzuciłam przedłużaczem, to mi mówi coś o moje postawie. Ale z tego nie będziemy sobie nic robić. Od tamtej pory nie odzywam się do niej.

Kazała ręczniki wynieść na dwór. A oni mają te swoje stojące suszarki, na to pokrowiec, trzeba to składać, rozkładać. Toć dla 4 szmatek nie będę. Przyniosłam taką stojącą suszarkę. Niezadowolona. Nie lubi.

Pyta czy kot spał w nocy w domu. No nie , bo chciała kicia wyjść. Jeszcze po północy sprawdzałam, ale nie było jej koło domu. Ale tego jej nie powiem , bo się przyczepi, że powinnam spać.

Jajka jadłam na śniadanie. Pyta, czy kończą się. Mówię, że jest 5. Ona, że może też by chciała zjeść pewnego dnia :)

                                                                                          W parku
                                                       Drewniane rzeźby w "centrum"




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć