Musi wybuchnąć wiadomo
Dzisiaj już tak jestem zmęczona kombinowaniem, jak uniknąć jedzenia an obiad makaronu z przeterminowanymi składnikami, że chyba przestanę kombinować i zapytam czy mogę zjeść stek albo tylko warzywa. Bo już tak mnie męczy ściemnianie.
A tu niespodzianka i czarownica wyjmuje rybę, pomidorek do tego i ziemniaczki i groszek. No nie wiem, może jednak coś w tym kościele zaszło dobrego .
Na spacerze oczywiście: czemu się zgubiłaś tak daleko za mną.I zdziwiona, że byłam nad tą rzeką już. Mówiłam jej , że byłam , a ona na to: nie byłaś. Taaak.
Dzisiaj znowu powietrze jej zlazło z koła w skuterze. Mówi dopompuj. Ok już skuter stoi obok auta, kompresor podłączony. Przesuń wszystko bo gwiazda musi widzieć. No jak, że by inaczej. Tylko, że jakby z tymi jej oczami ona mogła to widzieć. Tym, bardziej, że zasłoniłam sobą.
Uwaga będzie obiad, ze świeżych składników. Mięsko w przyprawach, ziemniaki z wczoraj, groszek, i jakaś inna fasolka. Zaskakuje mnie już drugi dzień.
Wczoraj w porze obiadu to się oberwało pomidorowi, bo dostała ode mnie z przyzwyczajenia jednego dużego. I groszkowi, bo było go za mało. Czekałam kiedy oberwie ryba i ziemniaki.
Dziś podczas obiadu oberwało się fasolce, bo łykowata była. Choć bardziej, że tego nie wykroiłam. Moja wina wiadomo. Powinnam rozpoznawać stan fasolki na pierwszy rzut oka, czy ona młoda czy już łykowata.
Przerwy z prawdziwego zdarzenia dzisiaj nie będzie, bo czarownica zapytała czy może iść ze mną. No i muza w uszach poszła się bujać... I patrzenie na auta z autostrady. Super.
Wiedziałam, że ta radość nie może trwać długo. Powiedziałam po kolacji, że idę do ogrodu. A ta zaskoczona: znowuuuuuuuuuuuu?????? A ja o co chodzi podlewać. A ta, : myślałam, że znowu . Potem ją pytam a co gdybym chciała iść posiedzieć. Że nie jestem towarzyska. Że nie rozmawiam z nią . Nie wytrzymałam. Powiedziałam do niej z uśmiechem, że powinna rozmawiać z przyjaciółmi nie z opiekunką. I z tą myślą ją pozostawiłam i poszłam podlewać.
Te biedne rośliny w doniczkach: ładne róże, hortensje już mają dość mojej wody. Stoją w wodzie. Ale nie wytłumaczysz.
Po powrocie pomagałam w adresowaniu kopert. Co usłyszałam? "Twoje "I" jest niedobre dla nas". No myślałam, że pęknę. Śmiałam się przez resztę adresowania. Aż do momentu, kiedy moje "1 " też okazało się być niewystarczające dla nich. No to zamiast "1" postawiłam im nasze "I". Gdzieś tam się zdenerwowała po drodze. Powiedziałam magiczne słowa: "calm down everything is fine" Skąd we mnie ten spokój? Chyba odliczanie do powrotu do domu dobrze mi robi. Bardzo dobrze dzisiaj.
W ogóle to jest gorąco drugi dzień. I kazała przykrywać kocią miskę z mokrym jedzeniem talerzykiem. I teraz służę jeszcze kotu. Zakrywając miskę gdy kicia nie jest głodna i odkrywając gdy istnieje cień szansy , że kicia jednak może jest głodna.
W ogóle to tutaj się lato kończy. Słyszę przelatujące gęsi. Kawki, co u nas to w zimie głównie.
Dzisiaj fotki ogrodu który tak namiętnie muszę podlewać. Widzicie to bogactwo roślin? Jest jeszcze kilka doniczek w nich coś tam i pomidory. Hortensje, begonie i 4 krzaki ładnych róż. Ale nie wierzę, że one chcą tyle wody. Już w codziennych raportach piszę, że kwiaty nie chcą wody, żeby mi nie kazali oddawać z anie jak umrą z przepicia. A przepraszam jeszcze parę prymulek pod drzewem i jakieś coś kiełkuje. Jak mi coś wzejdzie na balkonie to nie udaję, że tam są kwiaty tylko mówię jak jest naprawdę, że coś im nie wyszło. Po co się tak oszukiwać?
A tu niespodzianka i czarownica wyjmuje rybę, pomidorek do tego i ziemniaczki i groszek. No nie wiem, może jednak coś w tym kościele zaszło dobrego .
Na spacerze oczywiście: czemu się zgubiłaś tak daleko za mną.I zdziwiona, że byłam nad tą rzeką już. Mówiłam jej , że byłam , a ona na to: nie byłaś. Taaak.
Dzisiaj znowu powietrze jej zlazło z koła w skuterze. Mówi dopompuj. Ok już skuter stoi obok auta, kompresor podłączony. Przesuń wszystko bo gwiazda musi widzieć. No jak, że by inaczej. Tylko, że jakby z tymi jej oczami ona mogła to widzieć. Tym, bardziej, że zasłoniłam sobą.
Uwaga będzie obiad, ze świeżych składników. Mięsko w przyprawach, ziemniaki z wczoraj, groszek, i jakaś inna fasolka. Zaskakuje mnie już drugi dzień.
Wczoraj w porze obiadu to się oberwało pomidorowi, bo dostała ode mnie z przyzwyczajenia jednego dużego. I groszkowi, bo było go za mało. Czekałam kiedy oberwie ryba i ziemniaki.
Dziś podczas obiadu oberwało się fasolce, bo łykowata była. Choć bardziej, że tego nie wykroiłam. Moja wina wiadomo. Powinnam rozpoznawać stan fasolki na pierwszy rzut oka, czy ona młoda czy już łykowata.
Przerwy z prawdziwego zdarzenia dzisiaj nie będzie, bo czarownica zapytała czy może iść ze mną. No i muza w uszach poszła się bujać... I patrzenie na auta z autostrady. Super.
Wiedziałam, że ta radość nie może trwać długo. Powiedziałam po kolacji, że idę do ogrodu. A ta zaskoczona: znowuuuuuuuuuuuu?????? A ja o co chodzi podlewać. A ta, : myślałam, że znowu . Potem ją pytam a co gdybym chciała iść posiedzieć. Że nie jestem towarzyska. Że nie rozmawiam z nią . Nie wytrzymałam. Powiedziałam do niej z uśmiechem, że powinna rozmawiać z przyjaciółmi nie z opiekunką. I z tą myślą ją pozostawiłam i poszłam podlewać.
Te biedne rośliny w doniczkach: ładne róże, hortensje już mają dość mojej wody. Stoją w wodzie. Ale nie wytłumaczysz.
Po powrocie pomagałam w adresowaniu kopert. Co usłyszałam? "Twoje "I" jest niedobre dla nas". No myślałam, że pęknę. Śmiałam się przez resztę adresowania. Aż do momentu, kiedy moje "1 " też okazało się być niewystarczające dla nich. No to zamiast "1" postawiłam im nasze "I". Gdzieś tam się zdenerwowała po drodze. Powiedziałam magiczne słowa: "calm down everything is fine" Skąd we mnie ten spokój? Chyba odliczanie do powrotu do domu dobrze mi robi. Bardzo dobrze dzisiaj.
W ogóle to jest gorąco drugi dzień. I kazała przykrywać kocią miskę z mokrym jedzeniem talerzykiem. I teraz służę jeszcze kotu. Zakrywając miskę gdy kicia nie jest głodna i odkrywając gdy istnieje cień szansy , że kicia jednak może jest głodna.
W ogóle to tutaj się lato kończy. Słyszę przelatujące gęsi. Kawki, co u nas to w zimie głównie.
Dzisiaj fotki ogrodu który tak namiętnie muszę podlewać. Widzicie to bogactwo roślin? Jest jeszcze kilka doniczek w nich coś tam i pomidory. Hortensje, begonie i 4 krzaki ładnych róż. Ale nie wierzę, że one chcą tyle wody. Już w codziennych raportach piszę, że kwiaty nie chcą wody, żeby mi nie kazali oddawać z anie jak umrą z przepicia. A przepraszam jeszcze parę prymulek pod drzewem i jakieś coś kiełkuje. Jak mi coś wzejdzie na balkonie to nie udaję, że tam są kwiaty tylko mówię jak jest naprawdę, że coś im nie wyszło. Po co się tak oszukiwać?
Komentarze
Prześlij komentarz