Niedzielnie 07-08-2016

Już myślałam wieczorem wczoraj, że daję radę, że zapamiętałam kolejność. Jakże się pomyliłam. Nagle wprowadziła pewną innowację co do momentu, w którym zakładamy pieluchomajtki.

Dziś rano o dziwo spojrzałam na zegarek zajęło nam 15 minut... do czasu, gdy nie zdecydowała, że trzeba zmienić pampersa, bo tego tak układała, dopasowywała, że w końcu stał się niewygodny, zaczęły z niego być wyczuwalne grudki więc dawaj od nowa nowy pampers, nowe rolowanie na boki. Jeszcze jeden dzień wąchania jej nocnej koszuli... a będę musiała sprzątnąć sama po sobie...Zapytałam , czy zmieniamy koszulę, ale powiedziała że to może zrobić sama... Dlaczego tak bardzo przestrzega niekiedy higieny, każe wyrzucać śmieci codziennie, nie dotyka swojego własnego pampersa wewnątrz bo to unhigienic - niehigieniczne, a jej koszula... ma ze 3 tygodnie... Pełno w niej sprzeczności.

Nie wprawiła mnie ona dzisiaj w dobry humor. Tak aj wiem, ze to choroba i staram się to zrozumieć, ale cóż moja psychika też reaguje na niemiłych i obojętnych ludzi niemiło i obojętnie, więc uśmiechu na dziś brak.

Miłym za to akcentem był mój powrót ze spaceru. Przywitałam się z sąsiadami, którzy siedzieli przed domem. Pani zagadnęła o mojej koszulce – foto poniżej. W dodatku mówi, że mają na górze prawdziwą świnkę morską. I od razu się uśmiech pojawia na buzi :) Czasem tak niewiele potrzeba.

Ja to w ogóle już zachowuję się jakbym miała problem sama ze sobą. Gdy jestem w kuchni nasłuchuję czy ona jedzie, jak chcę coś smażyć, myślę zamknąć drzwi , czy lepiej nie. Otworzyć okno czy nie. Pranie zrobiłam gdy była w łóżku, podałam je sobie przez okno od mojej sypialni, bo akurat wychodzi na ogródek. Jak wystawiłam śmieci na zewnątrz, to z myślą czy ja to w ogóle mogłam zrobić. Czy ja już wariuję po niecałym tygodniu?


W ogóle to gadałam ze znajomym o zakupie auta. Wspomniała, ze chce by to było auto ekonomiczne, z małą ilością rzeczy do psucia. Ja też tak zawsze uważałam, ale teraz coś mi się odmieniło w związku z perspektywą mieszkania tu. Czyżby nadszedł u mnie czas na niemyślenie polskim tokiem myślenia? Bo aj marzę o nawet 3 drzwiowym, w automacie, a przecież wiadomo, że jak się popsuje to umarł w butach koszty duże.  


A tak się spędza czas w ogródku...bez trawy.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć