Nie chce mi się już słuchać...

Wczorajszy dzień upłynął mi na słuchaniu o jej przyjacielu. Jak już po raz 8 słyszałam jego imię i jak to oni są związani ze sobą naprawdę witki mi opadały i dziwne, że nie widziała jak mi wykręcam oczami. Jakimi to oni są niemalże bliźniakami i mimo,że on jest w USA-chyba, o się gubię, albo tak mnie to interesowało. Bo jak z nim co się dzieje , to ona czuje, i czuła 10 minut przed, nim jej powiedzieli , że on jest w szpitalu. A i on czuł, jak ona zerwała z chłopakiem i zadzwonił po 10 minutach. Och och. Ż eten chłopak to w ogóle jest przystojny. Chyba biorąc pod uwagę jej gust i miłość do Michaela Jacksona i Prince (króla) chyba wolę sobie nie wyobrażać co oznacza „przystojny” w jej języku.

A i dowiedziałam się, ze Michael to jednak miała skórę chorą, problem z pigmentem, bo ktoś go widział z bliska i jego żyły na ręce wyglądały normalnie , naturalnie jak u osoby chorej a nie że on się rozjaśniał.

Ale za chwilę opowieść zmieniła tor i już nie martwiła się, ze ona miał atak padaczki, tylko jakże oni są blisko.

W ogóle chwilami męczą mnie te jej opowieści, gdyż muszę wiedzieć wszystko o jej stanie, odczuciu, historii choroby, ale to stękanie gdy tylko się poruszy w łóżku to jest dla mnie niekiedy za dużo. Mówią, że gdy ktoś jest naprawdę chory to się nie lituje nad sobą. Ona ma i tak , i tak. To chyba jednak przed chorobę. A jej choroba jest i fizyczna i psychiczna też. Serio, czasem fajnie gdy coś wyjaśni jak to z jej schorzeniem jest, ale gdy przegina ojej. A Wczoraj nie był mój najlepszy dzień na słuchanie tego co mnie nie interesuje. A i tak jakiś medal by mi się należał za ten cały miesiąc cierpliwego słuchania...

Dziś, dzień upłynie nam pod znakiem zepsutego komputera. Naprawia go od 3 dni. Nawet modem wyłączyła na noc. A dziś jest gorzej bo nie ma audio, netu i antywirus nie działa. Powiedziała mi przed chwilą, że bez internetu nie może zrobić zakupów. Mówię do niej no tak, nie ma internetu nie ma życia i że póki nie naprawi a coś potrzebuje to mogę jej zakupić. A ona, że nie zrozumiałam jej punktu widzenia, że nie chce być nieuprzejma , ale ja wciąż mam nogi i mogę iść do miasta, nawet gdy nie ma internetu. I po co ja się odzywałam. Trza było przytaknąć, uśmiechnąć się, czyli zrobić to , co robię od miesiąca i nic nie mówić. Spróbuj zgubić jej punkt widzenia , choć w sumie jest ten sam, ale i tak musi być po jej, A umarłeś w butach. Kolega ma niedaleko swojego brata, który mógłby rozwiązać jej problemy z komputerem, ale ja się w jej wypadku wychylać nie będę...

Na tym kontrakcie lepiej się nie wychylać.  

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć