Nie chce mi się już słuchać...
Wczorajszy dzień upłynął mi na
słuchaniu o jej przyjacielu. Jak już po raz 8 słyszałam jego imię
i jak to oni są związani ze sobą naprawdę witki mi opadały i
dziwne, że nie widziała jak mi wykręcam oczami. Jakimi to oni są
niemalże bliźniakami i mimo,że on jest w USA-chyba, o się gubię,
albo tak mnie to interesowało. Bo jak z nim co się dzieje , to ona
czuje, i czuła 10 minut przed, nim jej powiedzieli , że on jest w
szpitalu. A i on czuł, jak ona zerwała z chłopakiem i zadzwonił
po 10 minutach. Och och. Ż eten chłopak to w ogóle jest
przystojny. Chyba biorąc pod uwagę jej gust i miłość do Michaela
Jacksona i Prince (króla) chyba wolę sobie nie wyobrażać co
oznacza „przystojny” w jej języku.
A i dowiedziałam się, ze Michael to
jednak miała skórę chorą, problem z pigmentem, bo ktoś go
widział z bliska i jego żyły na ręce wyglądały normalnie ,
naturalnie jak u osoby chorej a nie że on się rozjaśniał.
Ale za chwilę opowieść zmieniła
tor i już nie martwiła się, ze ona miał atak padaczki, tylko
jakże oni są blisko.
W ogóle chwilami męczą mnie te jej
opowieści, gdyż muszę wiedzieć wszystko o jej stanie, odczuciu,
historii choroby, ale to stękanie gdy tylko się poruszy w łóżku
to jest dla mnie niekiedy za dużo. Mówią, że gdy ktoś jest
naprawdę chory to się nie lituje nad sobą. Ona ma i tak , i tak.
To chyba jednak przed chorobę. A jej choroba jest i fizyczna i
psychiczna też. Serio, czasem fajnie gdy coś wyjaśni jak to z jej
schorzeniem jest, ale gdy przegina ojej. A Wczoraj nie był mój
najlepszy dzień na słuchanie tego co mnie nie interesuje. A i tak
jakiś medal by mi się należał za ten cały miesiąc cierpliwego
słuchania...
Dziś, dzień upłynie nam pod znakiem
zepsutego komputera. Naprawia go od 3 dni. Nawet modem wyłączyła
na noc. A dziś jest gorzej bo nie ma audio, netu i antywirus nie
działa. Powiedziała mi przed chwilą, że bez internetu nie może
zrobić zakupów. Mówię do niej no tak, nie ma internetu nie ma
życia i że póki nie naprawi a coś potrzebuje to mogę jej
zakupić. A ona, że nie zrozumiałam jej punktu widzenia, że nie
chce być nieuprzejma , ale ja wciąż mam nogi i mogę iść do
miasta, nawet gdy nie ma internetu. I po co ja się odzywałam. Trza
było przytaknąć, uśmiechnąć się, czyli zrobić to , co robię
od miesiąca i nic nie mówić. Spróbuj zgubić jej punkt widzenia ,
choć w sumie jest ten sam, ale i tak musi być po jej, A umarłeś w
butach. Kolega ma niedaleko swojego brata, który mógłby rozwiązać
jej problemy z komputerem, ale ja się w jej wypadku wychylać nie
będę...
Na tym kontrakcie lepiej się nie
wychylać.
Komentarze
Prześlij komentarz