Zawsze ktoś wie lepiej niż Ty co Ty czujesz 24-09-2014
Długo się zabierałam za stworzenie bloga, czy też tego typu konta na Facebooku. I po kolejnej "miłej" wiadomości od kogoś, kto wie lepiej co ja czuję, nie wytrzymałam. Powstało to miejsce.
Znów ktoś mi napisał, że jest mi tu źle, smutno, że płaczę po kątach, że chcę wracać, że nie chcę tego robić. Nie jest mi smutno już tak jak na początku. Nie powiem, że jestem szczęśliwa, że tu jestem, bo to za dużo. Ciężko być szczęśliwym będąc samemu, z dala od najbliższych i dotychczasowego życia. Ale ja jestem tu, by przygotować sobie-nam przyszłość. Raczej siedzenie w domu nie wniesie nic w moje życie. Byłby to brak zajęcia i brak dopływu gotówki. A wtedy to już w ogóle ciężko cokolwiek planować nie mając nic.
Już raz ktoś mi tak sugerował, że na pewno jest mi smutno. Tylko dlaczego, gdy pisałam tak, jest mi smutno , to usłyszałam: ale super, ale fajnie, że tam jesteś. Ale dla kogo super? Bo ok w porządku, jest dobrze, ale żeby zaraz super? I tak wielokrotnie.
To chyba nieuniknione, zawsze są tacy, co wiedzą lepiej.
Wczoraj na ten przykład pisałam z kolegą. Powiedziałam mu, że w przyszłości chcę z rodziną moją całą przyszłą zamieszkać w Niemczech, bo blisko kraju, rodziców, można wsiąść w auto i po kilku godzinach być gdzie trzeba. No i się zaczęło. Że Niemcy są tacy i tacy. Więc zaczęłam spokojnie wyjaśniać, że ja nie zamierzam dzielić życia z zadnym Niemcem, a jedynie żyć tam. A i nie oszukujmy się nikt nie lubi uogólniania. Polak też nie jest każdy taki sam. Ty byś nie chciała by Cię porównano ze mną i odwrotnie.
No i najważniejszy argument jest niestety taki, że na chwilę obecną jest wiele krajów, w których żyje się lepiej niż w naszym. Przecież gdyby każdy miał pracę za tyle w kraju co ma zagranicą, czy byśmy tak masowo wyjeżdżali? No i przede wszystkim gdybyśmy ją w ogóle mieli?
Tak to jest ten moment, gdy wyjedziesz gdzieś daleko i masz pełen obraz kto tęskni, kto Cię jeszcze potrzebuje a kto mniej, kto tylko potrzebuje nowych butów z angielskich promocji...
Uważam, że we wszystkim, w tej pracy jak i w każdym momencie naszego życia trzeba szukać dobrych stron. Bo gdyby tak poddać się smutkom to będzie tylko trudniej i nic nie pójdzie do przodu. A przecież każda z nas wyjechała w jakimś celu.
Ja to sobie na początku powtarzałam, że nie ja pierwsza i nie ostatnia. Wiele z was wyjechało przede mną, wiele pewno wyjedzie. I wiecie-pomaga :)
Uliczka w moim małym miasteczku - prawie jak Toskania :)
Znów ktoś mi napisał, że jest mi tu źle, smutno, że płaczę po kątach, że chcę wracać, że nie chcę tego robić. Nie jest mi smutno już tak jak na początku. Nie powiem, że jestem szczęśliwa, że tu jestem, bo to za dużo. Ciężko być szczęśliwym będąc samemu, z dala od najbliższych i dotychczasowego życia. Ale ja jestem tu, by przygotować sobie-nam przyszłość. Raczej siedzenie w domu nie wniesie nic w moje życie. Byłby to brak zajęcia i brak dopływu gotówki. A wtedy to już w ogóle ciężko cokolwiek planować nie mając nic.
Już raz ktoś mi tak sugerował, że na pewno jest mi smutno. Tylko dlaczego, gdy pisałam tak, jest mi smutno , to usłyszałam: ale super, ale fajnie, że tam jesteś. Ale dla kogo super? Bo ok w porządku, jest dobrze, ale żeby zaraz super? I tak wielokrotnie.
To chyba nieuniknione, zawsze są tacy, co wiedzą lepiej.
Wczoraj na ten przykład pisałam z kolegą. Powiedziałam mu, że w przyszłości chcę z rodziną moją całą przyszłą zamieszkać w Niemczech, bo blisko kraju, rodziców, można wsiąść w auto i po kilku godzinach być gdzie trzeba. No i się zaczęło. Że Niemcy są tacy i tacy. Więc zaczęłam spokojnie wyjaśniać, że ja nie zamierzam dzielić życia z zadnym Niemcem, a jedynie żyć tam. A i nie oszukujmy się nikt nie lubi uogólniania. Polak też nie jest każdy taki sam. Ty byś nie chciała by Cię porównano ze mną i odwrotnie.
No i najważniejszy argument jest niestety taki, że na chwilę obecną jest wiele krajów, w których żyje się lepiej niż w naszym. Przecież gdyby każdy miał pracę za tyle w kraju co ma zagranicą, czy byśmy tak masowo wyjeżdżali? No i przede wszystkim gdybyśmy ją w ogóle mieli?
Tak to jest ten moment, gdy wyjedziesz gdzieś daleko i masz pełen obraz kto tęskni, kto Cię jeszcze potrzebuje a kto mniej, kto tylko potrzebuje nowych butów z angielskich promocji...
Uważam, że we wszystkim, w tej pracy jak i w każdym momencie naszego życia trzeba szukać dobrych stron. Bo gdyby tak poddać się smutkom to będzie tylko trudniej i nic nie pójdzie do przodu. A przecież każda z nas wyjechała w jakimś celu.
Ja to sobie na początku powtarzałam, że nie ja pierwsza i nie ostatnia. Wiele z was wyjechało przede mną, wiele pewno wyjedzie. I wiecie-pomaga :)Uliczka w moim małym miasteczku - prawie jak Toskania :)
Komentarze
Prześlij komentarz