pierwszy dzień sama 29-08-2014

Dwie noce mało snu, jeszcze o 6  rano moja zmienniczka musiała mnie obudzić bym zamknęła drzwi na klucz, bo na nią już czekała taksówka na lotnisko. Byle by ktoś ze mną był i czas bym miała zajęty. 

Przeszłam się po mieście, nawet dwa razy. Bo nie byłam pewna czy chce kawę czy spać. Więc zjadłam i poszłam z powrotem do miasta. Mam chyba swoje miejsce. No i oczywiście są w nim kaczki, na razie tylko takie zwierzęta znalazłam. Tylko kubka ulubionego do kawy brak.
Strasznie się bałam powrotu pani z Lunch Club - Daily Center. Ale jak już jest jestem i ja spokojna, bo wiem , ze nie czekam co będzie, tylko już jesteśmy razem i no muszę być dla niej. Się uśmiecham do niej choć mi smutno. Ale to zasługa jej córki, bardzo dobra osoba. I po jej wizycie jestem radośniejsza. I zawsze to chwila spędzona z kimś, i no cóż to jej mama i córka chce dla niej jak najlepiej. I ja muszę się tym zająć.

Cóż, to, że pani nie lubi się kąpać – no nie ona jedna. Ale praktyka w moim mieście w domu pomocy pozwoliła zobaczyć jak to jest pracować z takimi osobami. I nie jest to nic nowego. Z resztą to tylko chwila.
 A doszłam do wniosku, że pranie i inne czynności domowe będę robić, gdy pani nie będzie w domu. Bo ona chciałaby wiele robić, ale przecież nie dam jej żelazka. Teraz siedzimy w fotelach w ciszy. Nie będę się upominać o włączone tv. Przecież na mojego Ukochanego zwykle się denerwowałam że znowu tv. A tu w dodatku po angielsku.

Czas pokaże. Przynajmniej będę mogła spłacić naprawę mojego auta, oddać mamie pieniążki. No i sama je przede wszystkim mieć. No i może wizyta w Primarku po wypłacie pozwoli na uśmiech na twarzy.

Dobre jest to, że mój Ukochany jest na kursach do marca. Więc kiedy byłaby najlepsza pora na wyjazd jak nie teraz. No teraz on siedzi dwa miesiące w domku, beze mnie, ale wiem, że ma pracę, psa i siłownię. Już oddał sunię naszą do swoich rodziców, bo nie wie o której będzie wracał po pracy. To dobrze, że o tym pomyślał. A co będzie po marcu, to się okaże. I będzie to magiczne pół roku w mojej agencji przepracowane no i czas na powiększenie rodziny. Tego mi nikt nie zabroni.

A i pogadałam dziś z G, moją koleżanką z kursu, też opiekunką. Jest nawet niedaleko mnie. To też dużo daje porozmawiać z kimś ze swojej branży. Nie pocieszyła mnie mówiąc, że trzy miesiące to dużo. Tylko, że ja naprawdę nie powinnam narzekać. Mam córkę pani, odwiedza mamę, no i 4 dni w tygodniu pani przez około 6 godzin jest poza domem. Mam ją dwa dni. Nie siedem. I nie muszę za nią biegać. Jest naprawdę samodzielna. Przecież mogło być trudniej.

Chwilami przypomina mi się moja babcia. Też ma poczucie humoru i się uśmiecha tak ładnie. Tak, źle zrobiłam, nie odwiedziłam jej przed wyjazdem. Tylko, że tam no zwykle muszę się zbierać na odwagę, by jechać. Ale wiem, że mogłabym i aby nie było nudno podczas odwiedzin, to choć pospacerować z nią.


Kurcze jak nie gra telewizor, to nawet umiem się zrelaksować.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Obraz
Wiedziałam, że historię z dnia dzisiejszego wysłucham milion razy, gdy będzie ją opowiadać każdemu , dzwonić do wszystkich. Miałam jechać z nimi do Portsmouth, ale pomyślałam sobie, że tak bardzo się aż nie lubimy, a ja w tym czasie posiedzę na plaży w Bournemouth, bo dawno mnie tam nie było. Wzięłam ze sobą sałatkę z krewetek, którą zrobiłam sobie wczoraj po kryjomu jak ona szykowała się do spania. Czy to poważne robić jedzenie po kryjomu...? Konsultowałam ze zmienniczką, czy i jej by odpowiadała opcja wzięcia 35 funtów i żywienia się samej. Nawet była i ona na tak. A czarownica dzisiaj jak zwykle. Poprosiła by zmienić jej baterie w szkle powiększającym, ja rękę po śrubokręt wyciągam a ona mi, że baterie masz tam. Nie ma miejsca na samodzielność. Tak samo jak wczoraj nie dostałam błogosławieństwa na zrobienie sałatki. Musiała stać nade mną i wydawać polecenia. Starałam się najprędzej jak mogłam . Dziś znowu padło pytanie: znowu jesz jajka? Tak, że bez zmian. Dobrze, że choć wieczo...
Czytaj więcej

Piszę, bo zapomnę

Obraz
Właśnie odwiozłyśmy z moją nową wstrętną podopieczną koleżankę zmienniczkę na autobus. Ja nieubrana bo tylko tam, a ta mnie pyta czy na zakupy, czy coś do jedzenia trzeba. No do jedzenia coś trzeba, ale żeby mi się chciało z nią jeździć, parkować w centrum, no i mój strój nieodpowiedni, przemówiły za niejechaniem na zakupy. Namówię ją na spacer jej skuterem, będzie miała rozrywkę. Dziś pytam czy chować wózek, a  ona pyta czy gdzieś idziemy. Żądna wyjścia z domu. No ale ja jej, że obiad, a po obiedzie ja idę na spacer. Sobie kurde przyjaźni szuka. W dodatku wredna jest. Czy to nie jest pierwszy raz kiedy się tak o podopiecznym wyrażam? Może dlatego sobie pozwalam, bo ona jest zdrowa, pomijając nogi. Dziś mnie testowała co na obiad, idź zobacz co w lodówce, jaj jej mówię, ona nie wierzy. Idź zobacz. To jak patrzyłaś, że nie widziałaś marchewki. No jest wredna. Pomagała mi dziś manewrować gdy wyjeżdżałyśmy spod domu. Mimo, że ona ledwo widzi na oczy. Chyba, że moja cudowna obecnoś...
Czytaj więcej

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć

Obraz
Dzisiaj się czarownica stara jak może . ja też umyłam jej  plecy najgorzej jak umialam. Bez zbytniego przykładania się, a ona ma fobię: góra dół, lewo prawo. Najpierw nabijala się z mojej pozycji jak stalam z rękami na biodrach. Więc powtorzyłam jej durną minę. Dużo klęłam pod nosem dzisiaj. Wiec w ramach samoobrony gdy zapytała czy do niej mówię, powiedziałam, że sobie śpiewam. A , że potem nosiłam sluchawki na szyi to miała dowód. Poza tym kazała mi coś wyrzucić do śmietnika. Ale nim dotarłam powtórzyla to 5 razy i się pyta czego nie wiem. Wstrętny babsztyl. Dziś jest ładna pogoda, zaczęłam sobie wychodzić na taras i chyba tam będę spędzać najwięcej czasu. Cały czas się zastanawiam czy jej nie odkupić jej torta urodzinowego, żeby mieć z nią spokój. I kupić sobie siatkę słodyczy i jej to pokazać. Robię się bardziej wredna tak wiem. Wiem, że nie powinnam. Ale ja wciąż twierdzę, że to nie choroba tylko charakter a ona potrzebuje służącej nie opiekunki. Przyszła kobieta do ...
Czytaj więcej