Motywacja 23-09-2014
Tak myślałam, że pierwszy miesiąc
będzie najtrudniejszy. Zawsze pierwszy tydzień w pracy jest trudny,
pierwszy dzień na studiach. I dziś jak na złość Ukochany w pracy,
psiasióła opiekunka z innego kraju ma zepsuty zasilacz od laptopa i nie mamy
kontaktu. Smutek mnie dopadł. Ale wiem też, że jak ja sobie sama
tego wszystkiego nie wytłumaczę, to nikt mi w tym nie pomoże.
Mogłabym teraz przecież bawić swoje
dziecko, jemu dawać jogurty i banany i jemu pampersy zmieniać, a nie
starszej pani. Ale nie, ta myśl trwała chwilę. Przecież właśnie
po to tu jestem, by te przyszłość zapewnić swemu potomstwu, by
teraz zarobić, by teraz być tu z dala od Ukochanego, by po tych 6
miesiącach mieć już tylko spokój, coś odłożone na koncie i spokojnie przejść do następnego etapu naszego wspólnego życia.
Czasem sobie myślę, że jak sobie coś
ułożę w głowie, to jest zbyt proste, zbyt łatwe , bezproblemowe
by mogło się udać. Ale, przecież jeśli sobie powiem, ze się
coś nie uda, to po co w ogóle cokolwiek zaczynać...
Tak jestem tu, bo to moja inwestycja.
Komentarze
Prześlij komentarz