kolorowe wspominki opiekunki w UK

Udalo sie. Dotarlam do hotelu na Heathrow. Z terminalu najpieew kierowca autobusu mowi ze nie zna tego hotelu. Swieci sie jak byk pierwszy od lotniska przy kazdym zakrecie. Kolejny na szczescie i znal i kazal wsiadac bez biletu. Hotel obeszlam dookola bo taka ma konstrukcje. Wejscie od drugiej strony zupelnie. I tylko jedna droga dotarcia. Nieopisany. Chodniczek waski. Jakis ciemny w recepcji: madam, wszystko ok itd i co z tego jak info o sniadaniu i kolacji musialam z niego wyciagac. Juz wiem ze sniadanie od 6 wiec go nie ujrze. Dlatego lece na makaronik na kolacje. I co z tego, ze to **** hotel, jak mnie nawet juz nieautomatyczne drzwi denerwuja i brudna wykladzina w pokoju i czajnik daleko od gniazdka. Dajcie mi godzine znajde cos jeszcze . Ide szukac w restauracji. Ok restauracji odpuściłam. Czekałam trochę na makaron, ale to mam nadzieję znaczy, że świeżo robione. A nie przepraszam parmezan wzbudził moje wątpliwości, czy to na pewno parmezan. No i kurcze ja lubię mieć ot...

Ostatnie dni z moją Myszką Miki mijają spokojnie. Nauczyłam się żyć z niektórymi jej pomysłami i narzekaniami. Zawsze trzeba po prostu dyplomatycznie odpowiedzieć. Poza tym znowu pojawia się najgorszy moment w tej pracy, kiedy chciałoby się być w domu, ze swoimi, bo tam Cię potrzebują. Ale Ty jesteś ambitna i dokończysz kontrakt i nie zapytasz o szybszy powrót do domu. Twoje koleżanki oczekują, że będziesz uśmiechnięta. Bo co, bo tak trzeba? Nic nie trzeba. Poza tym nabawiłam się choróbska, cały 6 grudnia spędziłam w łożku, bo nie byłam w stanie z niego wyjść, tak mi błednik szalał. To już było wieczorem, ale myślałam, że przez noc minie. Ale było tylko gorzej. Jakby ktoś mną szarpał. Zadzwoniłam do firmy, Miki załatwiła pomoc z dołu. Przyszła akurat Polka, podała Miki owsiankę, gotowa już była w lodówce. Nawet ja się załapałam na herbatkę i pół banana. Zwykle to jakie podaje takie śniadanie jej. Poyem przynieśli jej obiad. Wiecie co było smutne? Że obdzwoniłam całą firmę i p...

Synu to raczej powinien być zadowolony z wizyty u mamusi. Wszystkie posilki pod nos. Ulubiony szpinak. Jajo w papryce. Bo u nich brak kolorów w posiłkach. Szkoda tylko, że gadają o jej problemach z oczami a on mi nic nie mówi. Zostawia matce jakąś kartkę papieru i już. Potem przychodzi koleżanka i mówi mi jak mam jej rano wodę do przemywania oczu przygotować. To ja putam czy mam jej to robić cz se poradzi. Poradzi. To dobrze. Coś mnie szkoli ile dziennie tabletek. No ale tego słuchać nie będę, bo akurat mnie jej leki nie interesują, a i ona nawet nie wiem kim jest z zawodu, prócz tego, że była jej opiekunką. Z resztą moja pani starsza słucha wszystkich dookoła i powtarza i cenne rady, więc niech tam sobie powtarza i robi według nich, czy jak tam chce. Moja pani starsza właśnie znalazła nową rzecz do zrobienia w domu. Drzwi do łazienki nie zamykają się poprawnie ma klamkę, więc juz zadzwoniła na dół umówić wizytę fachowca. Mi też pokazała i prowadziła mało interesującą konwersację...

Moja Myszka Miki jak zobaczyła, że wróciłam z zakupami, od razu zachciało jej się rozmawiać z synem na osobności. Miałam nie podsłuchiwać, ale i tak było go słychać, bo głośno mówi. Potem przyszedł do mnie i stanęło na tym, że Miki będzie trzymać kasę. A to oznacza, że to, co nie jest mlekiem, masłem, chlebem znowu uzna za produkty ekskluzywne. Nie chce mi się z tym walczyć. Niech nowa osoba sobie tu wypracuje system, niech jej tłumaczy, ja za chwilę zmieniam pracę, więc naprawdę nie mam chęci, siły z tym walczyć. Ten naród, ci staruszkowie których prawo mocno chroni, to wszystko niekiedy staje się absurdalne i nie do przeskoczenia. A ja mam już nowe uprawnienia i aż się trzęsę by zmienić pracę, robić to co mnie naprawdę interesuje. Kit w premię, dla której musiałabym pracować jeszcze 70 dni po nowym roku. Czyli całą piękną wiosnę. Chyba potrzebowałam tego wyjazdu, by sobie przemyśleć moją karierę.           Widok na Swanage z Branksome Cliff

- Co to jest to żółte koło zlewu? - Mydło. - Po co? - Do rąk. - Ile kosztowało, bo ja za to płacę. - Było jak przyjechałam. - Tak? No tak się bawimy. Za pomoc w przekładaniu butów taaaaaka wdzięczna, aż na końcu języka miałam, żeby może zatem przestała skarżyć na mnie. Ale, może jeszcze nie dziś. Słonko świeci, trening zrobiony. Powinno być dobrze. Taka byłam miła, że nawet zaproponowałam pojście na dół na jarmark świąteczny, choć mi się nie chciało. Ale ona nieeeee. Takich zabaw to ona nie lubi. Jest lepsza niż reszta towarzystwa, a tam i tak nie ma z kim pogadać. Miałaby, bo gadała z ludźmi, ale chyba czuje się lepsza od nich. Mówi mi dziś, że synu może być o każdej porze. Ja grzecznie kurze wytarłam, pranie zrobiłam. Jednak co do wizyty synusi słyszę, że może w weekend, bo pokój na dole jest wolny. Ale, że może. Juz Miki ułożyła plan na sobotnią kolację. Mówię, że warzywa się kończą. To ona, że ona może bez. Ech. Nie mam siły już się złościć na ro wszystko. Miałam dzwonić ...

Tak właśnie. By mogła zamknąć drzwi od salonu, gdy ktoś do niej dzwoni. Tzn mam nadzieję, że jej się nie wydaje, że to ja za każdym razem będę latać i jej drzwi zamykać. Kazała drapać. Ja delikatnie, ale ona zrobiła brzydkie ślady krawędzią. Potem kazała mi odkurzyć. Wciąż nie wiem po co. I sypialnię, ale tylko pół, to gdzie będzie z koleżanką rzeczy układać. Reszta domu według niej czysta. A przyjeżdżając martwiłam się, że białe dywany to co dwa dni będę latać na odkurzaczu. Ogólnie, to ona często mi powtarza co ktoś powiedział, jakieś rady są dla niej święte. Dlatego zastanawiam się, czy nie dlatego po mnie jeździ. Dzwoniłam do firmy. Jutro będzie syn. Nic więcej nie wiem. A 100£ na dwa tygodnie to nie majątek, i tej wersji będę się trzymać. Ogólnie, to myślę, że wygarnę jej, że i tak wiem co o mnie gada i zapytam czemu. Dziś pamiętała, że wczoraj bolała mnie głowa. Była koleżanka pomóc jej ciuchy ulożyć w szafie. Toć nie ja. Oczywiście czy mogą zostać same. Zrobiłam jaki...

Zadzwoniłam do firmy. Ogólnie 3 razy dzisiaj. Ja pytam panią, czy coś wie, a ona czy brytyjska manager dzwoniła do mnie. Tej leniwej to od soboty nie chce się odpowiedzieć na sms. Ona wraca do domku swojego i ma co jeść nie będzie się wysilać dla jakiejś polskiej opiekunki. Stanęło na niczym. Jutro dadzą znać. Tylko, że jutro to się składa zamówienie do Tesco, a jak nie we wtorek, to za tydzień. Szczerze? Nie chce mi się tym przejmować. Ja sobie jak zwykle poradzę. Dzwoni synowa w końcu do teściowej, żeby powiedzieć jak syn się czuje. Miki czeka od niedzieli na ten telefon. A ta co? Że zapomniała.... Że była zajęta na przyjęciu urodzinowym, którego nie mogła opuścić.... Tutaj to mają priorytety. Dziś to jest dzień czepialstwa. Najpierw o kosmetyki na krześle pod prusznicem. Krzesła nie używa. Ale mówi, będąc już ubrana, że jak będzie chciała wziąć prysznic tego ranka, to to jej utrudnia przejście. Mimo, że stoi obok. Potem, że skończ zmywać. Jedna miska  i kubek w zlewie. Wie...