żarcik z rana

- Co to jest to żółte koło zlewu?
- Mydło.
- Po co?
- Do rąk.
- Ile kosztowało, bo ja za to płacę.
- Było jak przyjechałam.
- Tak?

No tak się bawimy. Za pomoc w przekładaniu butów taaaaaka wdzięczna, aż na końcu języka miałam, żeby może zatem przestała skarżyć na mnie. Ale, może jeszcze nie dziś. Słonko świeci, trening zrobiony. Powinno być dobrze. Taka byłam miła, że nawet zaproponowałam pojście na dół na jarmark świąteczny, choć mi się nie chciało. Ale ona nieeeee. Takich zabaw to ona nie lubi. Jest lepsza niż reszta towarzystwa, a tam i tak nie ma z kim pogadać. Miałaby, bo gadała z ludźmi, ale chyba czuje się lepsza od nich.

Mówi mi dziś, że synu może być o każdej porze. Ja grzecznie kurze wytarłam, pranie zrobiłam. Jednak co do wizyty synusi słyszę, że może w weekend, bo pokój na dole jest wolny. Ale, że może. Juz Miki ułożyła plan na sobotnią kolację. Mówię, że warzywa się kończą. To ona, że ona może bez. Ech. Nie mam siły już się złościć na ro wszystko. Miałam dzwonić do firmy gdyby jednak nie przyjechał. Nie mam na to w ogóle chęci. Dziś bez awantur, ale dzień się jeszcze nie skończył.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć