I było odkurzanie
Synu to raczej powinien być zadowolony z wizyty u mamusi. Wszystkie posilki pod nos. Ulubiony szpinak. Jajo w papryce. Bo u nich brak kolorów w posiłkach. Szkoda tylko, że gadają o jej problemach z oczami a on mi nic nie mówi. Zostawia matce jakąś kartkę papieru i już.
Potem przychodzi koleżanka i mówi mi jak mam jej rano wodę do przemywania oczu przygotować. To ja putam czy mam jej to robić cz se poradzi. Poradzi. To dobrze.
Coś mnie szkoli ile dziennie tabletek. No ale tego słuchać nie będę, bo akurat mnie jej leki nie interesują, a i ona nawet nie wiem kim jest z zawodu, prócz tego, że była jej opiekunką. Z resztą moja pani starsza słucha wszystkich dookoła i powtarza i cenne rady, więc niech tam sobie powtarza i robi według nich, czy jak tam chce.
Moja pani starsza właśnie znalazła nową rzecz do zrobienia w domu. Drzwi do łazienki nie zamykają się poprawnie ma klamkę, więc juz zadzwoniła na dół umówić wizytę fachowca. Mi też pokazała i prowadziła mało interesującą konwersację, więc odwróciłam jej uwagę pytając jaki papier toaletowy kupić, bo akurat trzymała w rękach opakowanie. Coś tam o mózgu, więc mówię tak, możesz użyć.
Masakra z tymi to starszymi ludźmi. Dzis jaką aferę zrobiła, że jestem w domu. Że nie krzyczałam, że wróciłam. Mówię, że nie wychodziłam, bo źle się czułam. Ale jak zła , to nie słucha. A skoro juz mnie olała i zaczęła mówić do swojej koleżanki, to se poszłam... Wkurzona. Olałam je. W końcu miałam przerwę. Ogólnie to znak sygnał, że moja czarownica czuje się już lepiej.
Aaa. Ona wszystkich nazywa przyjaciółmi, że tacy są fajni, i ci na dole to też przyjaciele. Na dole, to pracownicy, jak ja, którzy zgodnie z regułami CQC muszą być po prostu mili.
Myślę sobie odkurzę. Zamknęlam drzwi od swojego pokoju. Ale chciałam i resztę domu. Choć ona odkurzacza, to od święta. To patrzyła na ręce, komentowała. Ja jej też. Nagle i słuch jej się poprawił. Że ja za mocno cisnę. No bo moich włosów wszędzie pełno. Pytam ją czy w pokoju. Ona, że nie. Za chwilę , że tak, więc mówię, że przecież pytałam. Byle po jej. Serio jeszcze chwilka i ja się ewakuuję stąd. Jakoś sobie wynagrodzę brak premii, do której nie dotrwam.
Trochę mi przykro, bo tak jej wzoraj broniłam przed synem, żeby mogła iść spać,choć ten chciał by z nim oglądała jeszcze. A dziś proszę. To kolejny znak sygnał, że czas na zmiany.
Potem przychodzi koleżanka i mówi mi jak mam jej rano wodę do przemywania oczu przygotować. To ja putam czy mam jej to robić cz se poradzi. Poradzi. To dobrze.
Coś mnie szkoli ile dziennie tabletek. No ale tego słuchać nie będę, bo akurat mnie jej leki nie interesują, a i ona nawet nie wiem kim jest z zawodu, prócz tego, że była jej opiekunką. Z resztą moja pani starsza słucha wszystkich dookoła i powtarza i cenne rady, więc niech tam sobie powtarza i robi według nich, czy jak tam chce.
Moja pani starsza właśnie znalazła nową rzecz do zrobienia w domu. Drzwi do łazienki nie zamykają się poprawnie ma klamkę, więc juz zadzwoniła na dół umówić wizytę fachowca. Mi też pokazała i prowadziła mało interesującą konwersację, więc odwróciłam jej uwagę pytając jaki papier toaletowy kupić, bo akurat trzymała w rękach opakowanie. Coś tam o mózgu, więc mówię tak, możesz użyć.
Masakra z tymi to starszymi ludźmi. Dzis jaką aferę zrobiła, że jestem w domu. Że nie krzyczałam, że wróciłam. Mówię, że nie wychodziłam, bo źle się czułam. Ale jak zła , to nie słucha. A skoro juz mnie olała i zaczęła mówić do swojej koleżanki, to se poszłam... Wkurzona. Olałam je. W końcu miałam przerwę. Ogólnie to znak sygnał, że moja czarownica czuje się już lepiej.
Aaa. Ona wszystkich nazywa przyjaciółmi, że tacy są fajni, i ci na dole to też przyjaciele. Na dole, to pracownicy, jak ja, którzy zgodnie z regułami CQC muszą być po prostu mili.
Myślę sobie odkurzę. Zamknęlam drzwi od swojego pokoju. Ale chciałam i resztę domu. Choć ona odkurzacza, to od święta. To patrzyła na ręce, komentowała. Ja jej też. Nagle i słuch jej się poprawił. Że ja za mocno cisnę. No bo moich włosów wszędzie pełno. Pytam ją czy w pokoju. Ona, że nie. Za chwilę , że tak, więc mówię, że przecież pytałam. Byle po jej. Serio jeszcze chwilka i ja się ewakuuję stąd. Jakoś sobie wynagrodzę brak premii, do której nie dotrwam.
Trochę mi przykro, bo tak jej wzoraj broniłam przed synem, żeby mogła iść spać,choć ten chciał by z nim oglądała jeszcze. A dziś proszę. To kolejny znak sygnał, że czas na zmiany.
Komentarze
Prześlij komentarz