Dziś nie jest mój dzień

Jestem wkurzona od rana. Pewno dwie pobudki w nocy, jedna po drugiej nie pomagają w dobrym nastroju. Ja już wiem, że się wypaliłam zawodowo w tej pracy. Staruszków nie zmienię, więc jest to ten moment, kiedy to ja muszę ustąpić. A oni niech tam sobie kapryszą, wymyślają. Nic mi do tego. To tylko praca dla kasy i ostatni raz.

Moja gwiazda od rana odmówiła wzięcia tabletki, brała ją całe dwa dni, a że jej fizjoterapeuta powiedział jej, że te tabletki mogą ją stopować przed pójściem do toalety, to ona wniebowzięta i się z tym zgadza. Wzięła w końcu całe dwie. Sika w pampersa, a potem jest zdziwiona, że w toalecie nic nie leci... Sorry za język, musiałam. AAA ja musiałam dzwonić do firmy na naszą infolinię, tam mi pan powiedział, że muszę na 111. Nie cierpię tam dzwonić i tych ich pytań. Mam nadzieję, że tylko przyjmą to do wiadomości i nie będą kazali mi nic z tym robić więcej.

Wpadła córka na chwilkę i pozwoliła zostać dłużej z koleżanką dziś moją - skorzystam, zdecydowanie.

Ogólnie zła jestem i znowu jest mi przykro, że mnie omijają pewne wydarzenia w Polsce: jest znowu trening z Martą, z którą ćwiczę. Poprzednie też mnie ominęły, bo byłam tu. Są zawody strażackie, a wciągnęłam się ostatnio w to środowisko nieco i z chęcią bym popatrzyła. Trzeba z  tym skończyć już, bo to do niczego dobrego nie prowadzi w mojej głowie.

Poszłam wczoraj sprawdzić, czy da się dojść na pieszo do muzeum Mercedesa - da się. Gogle jak zwykle poprowadziły fajną trasą, że miałam wrażenie, że się włamałam na ich parking. Ale na szczęście to był normalny parking, tylko pewno auta się nie zmieściły na zamkniętym parkingu i stąd na tym ich tak dużo.

                                         Tabliczka przy sadzawce



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć