kolorowe wspominki opiekunki w UK

Wczorajszy dzień upłynął mi na słuchaniu o jej przyjacielu. Jak już po raz 8 słyszałam jego imię i jak to oni są związani ze sobą naprawdę witki mi opadały i dziwne, że nie widziała jak mi wykręcam oczami. Jakimi to oni są niemalże bliźniakami i mimo,że on jest w USA-chyba, o się gubię, albo tak mnie to interesowało. Bo jak z nim co się dzieje , to ona czuje, i czuła 10 minut przed, nim jej powiedzieli , że on jest w szpitalu. A i on czuł, jak ona zerwała z chłopakiem i zadzwonił po 10 minutach. Och och. Ż eten chłopak to w ogóle jest przystojny. Chyba biorąc pod uwagę jej gust i miłość do Michaela Jacksona i Prince (króla) chyba wolę sobie nie wyobrażać co oznacza „przystojny” w jej języku. A i dowiedziałam się, ze Michael to jednak miała skórę chorą, problem z pigmentem, bo ktoś go widział z bliska i jego żyły na ręce wyglądały normalnie , naturalnie jak u osoby chorej a nie że on się rozjaśniał. Ale za chwilę opowieść zmieniła tor i już nie martwiła się, ze ona miał at...

Ale fajnie. Może dlatego, że w piątek lecę do domu. Ale jakoś tak jest mi fajnie. Zrobię rano to co mam do zrobienia, czyli wyciągnę podopieczną z łóżka. Dziś akurat był dzień sprzątania całego domu. No ale kto w pracy ma tyle czasu na własne sprawy? Oglądam swoje programy, trening zrobiony, kawa za kawą, obiadek, ciasteczko. Nie powinnam narzekać. A jej to chyba będzie mi brakować. Ma taki fajny humor ostatnio, jest uśmiechnięta, żartuje, jest taka wdzięczna, za każdy drobiazg dziękuje. Miło tak. I czasem naprawdę porusza takie tematy, że słucham jej z przyjemnością. Poza tym, czasem jak analizuje pracę swojego mózgu, swojego schorzenia i tak mi poopowiada, to se myślę: „kurcze, też tak mam” . Albo ja mam jakieś zaburzenie, albo ona jest po prostu inteligentną osobą. Czasem mam wyrzuty, że z nią nie usiądę i nie wypiję z nią kawy. Jako tak nie mam chęci, może dlatego, że czasem się gubię w jej wypowiedziach. Są długie, złożone, niekiedy słyszę je po raz któryś. Słysz...

Najpierw prosiła bym jakieś reklamówki wyrzuciła. Pytam jedną czy obie. To się wkurzyła, że jej nie rozumiem, że dopytuję. Potem, że pranie to nie wieszać w środku, bo to ogranicza jej niezależność, jak suszarka stoi na środku kuchni. Nie wszędzie ona wtedy może dotrzeć. Pranie coś wspomniała, że jak się zrobi to zostanie w pralce. To akurat dla mnie nic fajnego jak się pranie kisi w pralce. No to powiesiłam na zewnątrz. To się ona martwi, że co jak będzie padać, a ja wyjdę na spacer a ona drugi raz nie będzie prała. Z nią to się chyba żartuje gdy ona ma na to ochotę. Okrutne są te jej zaburzenia osobowości. Zdecydowanie odczuwam dziś brak swobody. Ale, dziś sprzątałam w domu, a mam wrażenie, że gdy ostatnio sprzątałam dokładnie tydzień temu, że to było wczoraj. A dobra wiadomość jest taka, że od tego wtorku już moge odliczać tydzień do odlotu :) Dzisiaj w końcu pada. Można wykorzystać ciuchy ciepłe i wygodne , i przeciwdeszczowe. Dziś na te jej humorki to by się przydał jakiś ...

Takie wczoraj miałam dobre zdanie o niej. No i na koniec dnia a to ręczniki za wysoko, a to weź go spode mnie i włóż raz jeszcze. I w dodatku taki sposób złożenia tego ręczniak sobie wymyśliła, że nie mogłam go spod niej wyciągnąć. Potem mi mówi, że jest za nisko, że trzeba ją wyżej. No jak ją wezmę wyżej , jak nic nie am żadnego slide sheeta - prześcieradła, na którym bym mogła ją posunąć do góry. No to złapałam za biodra, a ona malutka. I skoro mogę ją w ten sposób przesuwać i w dół, to mogę i chyba w górę nie? Poza tym odmówiła współpracy. Mówi, ze ona nie wie jak to zrobić, że ona nie powinna się chwytać barierki od łóżka nad głową,bo gp - lekarz rodzinny, ortopeda, psychiatra i psycholog będą niepocieszeni, że ona to robi, choć nie powinna. Kurcze, robi to odkąd jestem tu. I cały wykład o tym, że niektórych opiekunek warto posłuchać, bo czasem mają rację i dobry pomysł, że musimy być drużyną i współpracować. No to dziś na pewno pokazała jakim to jesteśmy team'em. Pyta mn...

Podopieczna dużo mówi ostatnimi dniami. Więc dużo łatwiej robić swoje przy niej. Nie zwraca tak bardzo uwagi an swojego pampersa, że krzywo, że ciśnie, że pokręcony itp jest dobrze pod tym względem. Co chwilę inny problem nam towarzyszy. A to pielęgniarka niekompetentna, a to jej pies z Ameryki mus jechać do kogo innego z rodziny kto ma więcej czasu. I tak co dzień coś innego. A ją takie male rzeczy serio martwią. Poza tym bardzo zręcznie potrafi przejść od problemu do problemu  tym sposobem cofamy się w czasie i poznaję wszystkich jej znajomych. Jak wychodzę na te swoje spacery to mam chęci na lody pójść . No ale u nich to przecież wszystko popakowane po 4. 4 rożki mam na raz zjeść? A ja zawsze po zakupach lubię w parku posiedzieć... albo na trawie przy cmentarzu jak dziś :) Miała wpaść manager za 2 tygodnie. Czyli jakby w tym tygodniu. Ale zadzwonił inny kolega z firmy. Który w ogóle jest od spraw innych - jest handlowcem. I że on mi prześle pocztą kasiorkę na moje jedzenie...

Dlatego opiłam to radosne wydarzenie moją ulubioną latte z Costy. A dzień wcześniej okazało się, że jest tu park. Więc tak sobie tam chodzę posiedzieć an ławeczce, bo w mieście deficyt na takie miejsca. Jest jeszcze boisko za cmentarzem, ale czasem grają tam w  krykieta, ale niekoniecznie chcę być w centrum wydarzeń. Ona jakaś gadatliwa od dobrych kilku dni. Chyba weszła w nią jej druga osobowość. Nie powiem, że nie korzystam z tego. Gdy ona mówi, ja robię swoje rano czy wieczorem. W ten sposób okazuje się, że nawet pampers dobrze leży i nie trzeba go niegdzie przycinać. A jeśli nawet, to nie ma w niej złości. Bo gdy mówi do mnie gdy właśnie weszłam zziajana ze spaceru no to już nie jest tak radośnie. Wtedy szybko szukam czegoś co muszę zrobić, że np. zakupy położyć czy coś. Albo rano gdy do mnie mówi podczas picia swojej tea - herbatki, szukam czegoś do wyniesienia do śmietnika, albo czekam aż weźmie łyka herbatki, wtedy nie może mówić, a ja się ulatniam. Negocjowałam szybszy ...

Są z nami i będą do końca. Wczoraj miałam taki kryzys w humorze, że dziś postanowiłam się podnieść z tego. No cóż. Nie przeskoczę jej humorów, ona będzie zawsze niezadowolona. Po co mi się tak męczyć samą siebie. Dziś zapytałam ją czy to co wsypuje do pojemniczka do lodówki to proszek do pieczenia. Ona na to, że tak przecież mówiłam przed chwilą. I tak to była soda a nie proszek do pieczenia... Ja to się boję jej pytać, bo potem pada „miły komentarz” typu „mówiłam ci”. Ale jak nie zapytam, to tez się wkurza. I czasem serio nie wiem co robić. Dziś zapytałam ją o wizytę u lekarza, bo wydawało mi się, że mówiła, że to dzisiaj. Ale mówi, że nie. No ok. Zobaczymy czy faktycznie nie dzisiaj. Unbelievable! Niewiarygodne! Zmieniła koszulkę! Zapewne na następne 3 tygodnie. Przyszedł pielęgniarz. Kazała mu skórę sprawdzić. Nie ufa mi. Unbelievable! Wierzy w domu. All the time i non stop. A przecież mówiłam nawet do manager w Polsce, ze nie wietrzone w domu. Ale n...