kolorowe wspominki opiekunki w UK

Zupelnie sobie nie radzę tym razem. Tak jeszcze nie mialam. tzn. miałam, gdy za pierwszym razem przylecialam. Co aj się tu naplakalam po przylocie. Czy to zmęczenie robi swoje. Te podroże czasem zaczynają się o 2 w nocy jak moja tym razem, a konczą o 12 gdy zostaje w koncu sama. Tylko, że tym razem nie dość , że podopieczny podupadl na samopoczuciu, to jeszcze corka z mężem przyjechała. No zupelnie mi to nie leży. Nie lubię gdy jest tyle ludzi. Do niedzieli dam radę. Znowu nie wiem gdzie się podziać, ale z  druiej strony, jest corka, niech siedzi z rodzicami, ja pomogę, ale czy muszę siedzieć z nimi caly czas... To nei Polska, chyba mnie za to nie obgadają. Jeśli nawet to trudno. Tym razem postanowilam kontynuować pracę poprzedniej koleżanki, nasz rytuał dnia i duzo czasu spędzać w swoim pokoju. Muszę wrocić do ćwiczen, w domu nie bylo jakoś czasu ku temu. Czas iść na morze popatrzeć. Podopieczny jeździ teraz wózkiem na spacery więc jakby mogę iść na dłużej, to może i ja skor...

Własnie dostałam list, a w nim pelno pocztówek i przewodnikow po Chichester. Mieście, gdzie mieszka rodzina mojego poprzedniego podopiecznego. Napisał mi jego zięć, że jego żona ciągle płacze za tatą, że czytala mój care plan, i ze wyrzuca sobie, że ostatniej nocy nie spędziła z ojcem. I mi jest głupio, bo to był mój pierwszy taki przypadek, gdy ktoś odszedł. I ja nie wiedziałam co po czym następuje. Glupio mi było nawet, że nie potrafiłam tego rozpoznać. Wczoraj wróciłam z dwudniowego szkolenia w Rzeszowie. Był temat końca życia, demencji, pierwszej pomocy, więc nie sposob było nie myśleć o swoich podopiecznych. I analizować ich przypadków. Fajnie też było pogadać z koleżanką po fachu. Okazuje się, że nie tylko ja zaczęłam od spłaty długów i spelniania swoich małych marzeń , na które normalnie nie było mnie stać. Myślałam, że roztrwonłam kasiorkę. Ale nie. Bo kto zrozumie tę pracę jak nie ktoś kto już to przeżył. W ogole przez to , że znam datę powrotu do pracy, to jakoś niesp...

Warto w naszej pracy robić to co do nas należy. Nawt gdy czasem nam się nie chce. Jesli nie mamy humoru, a podopieczny nas drazni, choć zachować kamienną twarz. Aby niczego nie żałować. Może i krzyczalam do Normana, ale to dla jego dobra i aby uslyszal. Po tym byl cicho więc może mnie rozumiał. W każdym razie wczoraj rano go umylam, twarz i pupę i podciągnęłam do góry na łóżku. Bałąms ie jak to będzie, ale dało się. Mimo, że od takiej kąpieli nie byl przyzwyczajony. Obudził mnie w  noc o 1. W niedzielę sprawdzałam jak się ma. Bo gdy taki stan jest warto zajrzeć częściej. No i tak co około 30 minut bylam na górze. Naczytałam się objawów nadchodzącej śmierci. Więc rano patrzyłam mu na prawą nogę. I na oczy- na gałki oczne. Ale się nie zapadały. Sprawdziłam puls na szyi, lae nie wyczułam-ale czasem i u siebie nie mogłam. Spojrzałam na klatkę piersiową-czasem oddychał płytko. Nie byłam pewna czy on jest wciąż ze mną. No i nie był... Jest mi przykro, bo zadzwoniłam do córkiale nie...

nie wiem jak to opowiedziec. sprobuje. dziwna historia. maz podopiecznej pokazryl sie na mnie.jutro sie dowiem dokladnie na co. na pewno na to ze jestem niewdzieczna.bo zorbil obiad-pochwalilam. i deser a ja go ciagle mecze o internet. pytalam bo nie rizumialam.ra zmowi ze zrobi co moze.potem ze moge uzywac w biurze. a potem "back off" - spadaj, zjezdzaj?? problem w tym, ze on byl pijany... byl jakby po piwie gdy przyjechalam z managerem. ale gdy poojechala wypil wino,albo szampana. zaczal robic deser-z brudnych truskawek, niedokladnie obral ogonki, ze splesnialymi malinami...wiec mu najpierw powedzialam, z eja to zrobie. no ale on dalej robil.wiec mu oddalam zebys konczyl. juz byl niezadowolony. byl pijany wiec podejrzewam z epredko urazilam jego dume. chcialam dzwonic do firmy,opowiedziec ot ym ze jest piijany,ze zasnal na podlodze i ze jest syf w domu. ale zrezygnowalam. ale gdy poszlam do niego i jak gdyby nigdy nic zapytalam czy ok, on ze nie i ze go pytam o intern...

Czy ja aż tak się przejmuje, ze od 3 nocy normalnie nie śpię? Ja rozumiem, ze jego córka, ale że ja. Albo nie mogę zasnąć a o 6 jestem wsypana. Choć nie mam pewności czy w ogóle spalam. Albo jak dzisiaj .Poszłam o 0:00, ale najlepsze spanie po przebudzeniu to od 5:40. A teraz nie wiem jak dzień ugryźć. Pewno wszystko wyjdzie w praniu. Jak wstanie to go umyję. Jak nie, to dam mu czas do poniedziałku. Ale wtedy to już wiadomo w łóżku. A ja ciągle uparcie patrze na tego jego oczy jak wyglądają, czy dają po sobie coś poznać Wczoraj był taki dzień kumulacji pielęgniarek, z dwóch instytucji, córki, rodziny i doktora. A wszystko dlatego, że źle on wyglądał. Aż bałam się w nocy do niego zaglądać. Pogłosiłam elektryczną nianię , żeby słyszeć czy się porusza.. No i tak też było. I słyszę głowy, ale tej nocy już się im nie poddawałam, bo wiedziałam, że gdyby to był on, to chyba wyraźniej bym usłyszała, zresztą on nie ma już siły tak krzyczeć, że wyrywa z łóżka. Chociaż jeszcze w sumi...

Przejrzałam dzisiaj kalendarz u Normana w pokoju: wszystkie wizyty gości, pielęgniarek itp. I co i zaczęłam rzucać mięsem, bo jeszcze 5 tygodni. Chyba nie chce mi się. Norman albo śpi cały dzień, ale jak już nie śpi to a to podrap nogę, a to obiema rękami. A ja jedną drapię, bo nie chce mi się na drugą rękawiczki zakładać. I już jest niezadowolony. Jakiś taki rozkazujący niekiedy. Zabierasz pustą miskę on chce ją z powrotem bo nie widzi. Ale tez słabo słyszy zwłaszcza gdy radio gra albo „talking book” i jest niefajnie. Ta gwiazda córka dzisiaj wymyśliła, że muszę zgłębić chorobę ojca, serca. Kurcze tylko czy ja studiuje medycynę? Nie nie będę zgłębiać. Nawet wujek google nie zna wielu chorób. Mnie dotyczy tylko pierwsza pomoc. Ale jak pierwsza pomoc, jak jego się nie reanimuje. Taka jest wola. Nie kumam jej.                                               ...

A więc od początku. Zostałam nie dość, że pochwalona od pierwszych chwil tutaj za znajomość języka - a jest słaba. To dziś usłyszałam od Rogera, ze jestem inteligentna. Wow. Jemu sprawia frajdę uczyć kogoś, a mi przydadzą się wskazówki co do języka. Poza tym kurcze on zachowuje się jak typowy Brytyjczyk, ma luźne podejście. Dziś jak Sue tłumaczyła co to znaczy "ga-ga", w sensie, ze ktoś z demencją, a on powiedział, że "głupi" to kazała mu nie żartować. Potem nawet kazała mu przestać mówić :) A on najwyraźniej potrzebuje kontaktu. Jakoś jak jestem z nim sama łatwiej mi się rozmawia, pyta, czuję się swobodniej. Poprzednia opiekunka wspomniała coś o obieraniu marchewki. Już wiem  co chodziło. Wcale nie o "przyczepienie się" tylko on - Roger przez 40 lat nie obierał, tylko od razu kroił. Straszne się bałam tej wizyty. Ale gdzieś w duchu miałam nadzieję, że strach ma wielkie oczy. I... słucham Sue, przytakuję, nie przerywam. Więc może już zdobyłam jakieś pu...