Posty

Faktycznie 13, ale dlaczego już od wczoraj 13-02-2014

Obraz
Długo się zabierałam, żet o napisać. Za bardzo chyba to przeżyłam. Więc. Mam klaustrofobię. Gdy wiem, że coś muszę, to muszę, daje radę, sama muszę dać radę i daję. Byłyśmy dwie w szpitalu, u naszej podopiecznej. W którymś momencie poczułam, że muszę na[powietrze, jakoś tak za ciasno mi się zrobiło w tej sali szpitalnej. Gdy miałyśmy wraca c mówię do tej... , że poczekam w holu, ty pójdziesz zapytasz co i jak , o której wracamy. A ona mi na to:”no tez myślałam, żeby poczekać przy drzwiach... Nie no tak poczekać, tylko skąd nasz córka pani by o tym wiedziała, że my tam czekamy. No po co pomyśleć no przecież. Wymyśliłam sobie i o i już. I siedzę w poczekalni, pytam ją to jak? A ona:”no ja bym chciała, żebyśmy razem. Tak mnie wkurzyła, że poszłam, ale mało się nie rozpłakałam przed tą salą. A jak na złość pielęgniarka jakiś wywiad przeprowadzała z córką. Więc przeprosiłam i powiedziałam, że ja na powietrze znów. Ale ta nic, ani przepraszam A ja serio wpadłam w jakąś panikę. No...

Nowa nadzieja 12-02-2015

Obraz
Zrobiłam koleżance obiad, podałam pod nos i co usłyszałam: Bób? Trochę zimne, a czemu tego kwiata wsadziłaś w wazon? Noż kurcze i weź nie uduś takiej. Wraca p chwili z podgrzanym w mikrofali obiadem i mówi, a nie wzięłaś tego z misiem? Mówię nie rozumiem No ten z misiem. Ja, ze nadal nie wiem o co ci chodzi. No z misiem. Wzruszyłam ramionami. Ten z misiem. Ja, że próbuj dalej. Za piątym razem wstała i pokazała, że chodzi je o kwiatka prymulkę, który stoi w doniczce z ozdobnym misiem. Nie można pewnie było tego od razu powiedzieć. Ale dziś dowiedziałam się, ze wracam do poprzedniej podopiecznej. Niby nie chciałam, chciałam kogoś nowego. Ale przecież tam córka jest wspaniała i dba też o mnie. I w domku tak czyściutko. Już dziś się rozmarzyłam, a to jeszcze dwa tygodnie. No i tak marzyłam, aż zmiana pampersa u obecnej pani sprowadziła mnie na ziemię. Jestem tu stanowczo za długo. Jestem zmęczona dwutygodniową sraczką powiem w skrócie. A pani wieczorami zaczyna się robić agre...

Jutro miesiąc 11-02-2015

Obraz
I po co to rozprawiać: a czemu córka miała taką minę, a bo była zła, a może coś tam, a pani ma się lepiej ( gdy nie widzę poprawy, to chyba nie ma się lepiej). Po co takie rozprawy? Od prawie stuletniej pani z demencją ciężko oczekiwać, że będzie silna, miła i uprzejma. Zwłaszcza gdy przychorowała i naprawdę ledwo ma siłę siedzieć. Chciałabym oglądać tylko takie zdjęcia , które niosą za sobą tylko miłe wspomnienia. N ale niestety nie zawsze się tak da. Ale może po prostu trzeba do nich dążyć. A tak mnie natchnęło, bo nie mam internetu i wciąż oglądam zdjęcia , które mam na komputerze. Swoje, mamy, znajomych. Córka mnie nie przestaje zadziwiać. Podrzuca co rusz a to menu na blacie w kuchni, a to plaster na odparzoną skórę do łazienki. Szkoda tylko, że gdy to orbi nie wspomni ani słowem, że coś zostawia, albo, że coś trzeba zrobić. Troszkę tęsknota mnie dopada. Ucałowałabym moje kochanie już teraz zaraz. Ale wiem, że najbliższy miesiąc zleci już szybciutko. I życzę sobie ...

Nie rozgryzę tej dziewczyny 10-02-2015

Obraz
Mówi mi najpierw, że chciałaby pojechać do Austrii, że lubi, że jej się podoba. Oglądamy tv, jest program o Austrii, piękne krajobrazy. Pyta się gdzie to. Mówię Austria, mówili, że Wiedeń i Salzburg. A ona na to:” ja tak nie znam, nie wiem jak tam jest”. Mówię, przecież chciałaś tam jechać. „no tak chciałam, ale nie wiem jak tam wygląda. Jak można chcieć gdzieś jechać, mówić, że jest ładnie, fajnie, nie wiedząc nic o tym kraju...? Ciągle chodzi i mówi, że jest zimno. Zawsze to mówi, gdy jest w t-shircie. Ale to wcale nie oznacza, że ma zamiar się ubrać, czy coś. Nawet gdy jej powiem „ubierz się”. Mówi, że nie może tyle jeść, po czym idzie dorzucić nieco żółtego sera do potrawy z rybą i ziemniakiem. Zapomniałabym bym. Po ostatnich zakupach, to z 10 parówek załapałam się na 4, na mandarynkę z 6 sztuk na 1,5, a z 6 jabłek ledwo na 2 sztuki. Normalnie jak na polowaniu się czuję. Muszę coś upolować by mieć, by zjeść. Kto pierwszy ten lepszy? A myślałam, że powinno być pół na ...

Wzruszyłam się 09-02-2015

Obraz
Znów dziś spotkałam „Moją Pearl”, gdy szlam do sklepu a ona wracała. Znów opowiadała mi o swoim synu pilocie. Albo on adoptowany był. I , że dawno temu przygarnęła go do siebie. A rozmowa ta zaczęła się, gdy powiedziałam jej , że idę wysłać kartkę na Walentynki dla mojego kochanie. Zaczęła mówić jak ważna jest rodzina i dzieci. I gdy jej powiedziałam, że chcemy tu kiedyś razem zamieszkać, powiedziała, że to miłe, że myślę o nas w sensie razem. Poszłam sobie do tego sklepu aż łezka mi się woku zakręciła. To było takie miłe. Ci ludzie mają w sobie coś, coś wyjątkowego. Ci starsi, którzy jeszcze dobrze się mają są naprawdę wspaniali. I to są plusy trafienia tutaj, do tej miejscowości. Kontrakt i córka słabo wypadają, ale dla takich chwil, gdy co chwilę ktoś na ulicy Cię zagaduje, choćby o pogodzie, warto było tu przyjechać.

Tym razem nasza gwiazda 07-02-2014

Obraz
Dziś na tapecie – córeczka. Matko jakim to trzeba być człowiekiem, albo czym jeśli nie człowiekiem, jak ją nazwać? Wykąpała psa w kuchennym zlewie po spacerze. Potem postawiła na podłogę, którą dziś ze szmatą myłam. Dopiero potem skumałam, że przecież ona tego po sobie nie posprząta. Przemawia przeze mnie bezsilność, bo np. czystość tego zlewu to i moja sprawa, ja tam myje naczynia i warzywa, owoce z których korzystam. Prawie miałam łzy w oczach z bezsilności. Napisałam sms do naszej opiekunki, że jeśli jest taka opcja mogę zmienić ten kontrakt na inny w każdej chwili.

Ludzie wynalazki 06-02-2015

Obraz
Myślę sobie, że poczynania mojej koleżanki, z którą jestem na kontrakcie godne są zapisania. Za jakiś czas nie powtórzę tego co ona potrafi, albo i sama w tonie uwierzę. A zatem: Chodzimy na ping ponga już 3 tygodnie. Zawsze płacimy 2 funty. Dziś zapytała mnie : „ A ty ile płacisz?”. Wczoraj przeglądałyśmy alkohol jaki stoi w szafce. Drinki są już 5 lat po terminie. Powiedziała: „ten był smaczny, wypiłam sobie któregoś dnia”. A był taki dzień, że wyglądała jakby coś piła. I wszystko jasne. Tylko, żeby potem nie zapomniała się wytłumaczyć... Każde zdanie kończy pytaniem w moją stronę:”Co myślisz?” Dziś zapytałam ją gdzie jest dzisiejsza gazeta. Powiedziała, że nie wie, że wyrzucała kupkę stąd dziś starych. Zaglądam do makulatury no i wiadomo-jest dzisiejsza gazeta, ba nawet jutrzejsza dopiero. Zapytałam czy sprawdzała datę. Mówi”tak”. Pokazałam jej datę 7 lutego i jeszcze raz dopytuję czy sprawdzała.