Zmagań z charakterkiem ciąg dalszy
Moja gwiazda wyszła dziś z koleżanką. I mówi, że idą też na lunch. I sobie myślę to może ja pojadę do Christchurch, będę miała około 4 godzin czasu. Ale tak mi nie pasowało, że idą na lunch, zwykle najwyżej na herbatę. I wpadła jej koleżanka po okulary. I pytam czy lunch na mieście. A ta, że nie. No i jeszcze gwiazda kazała jej sprawdzić warzywa w zamrażarce. Ciekawe co tym razem wymyśliła.
Dobrze, ze nigdzie nie polazłam, bo bym się zdziwiła. Dziś zrobię jej łososia na obiad. Żaliła się do koleżanek wczoraj, no to dziś będzie coś innego. Będzie awantura ?
Awantury niby nie ma, ale , że ryby to pół, a drugie pół dla mnie. Że zaraz będzie czarna. Już jest czarna. No przez te drzwiczki od piekarnika to wszystko jest czarne. I jaki sos mam do tego, bo ryba to przecież sucha jest. Ona wie. o ona nie lubi jedzenia, nie lubi nowych rzeczy próbować, nie lubi gotować i nie umie. Jak zapytałam, kto mężowi gotował, mówiła, że musiała się nauczyć. N do obiadu, to jeszcze ketchup. Zwany sosem pomidorowym.
Dziś pytano mnie, czy chcę zostać jeszcze dwa tygodnie z nią. Dziś, po wczorajszym, to nie jest dobry moment na takie pytania.
Wróciła i mówi, że były w takiej super restauracji. Koleżanka ją poprawiła i mówi, że nie w restauracji, tylko w kawiarni.
Aaaaa. Nie dość, że wczoraj filiżanki przygotowane na tacy, spodeczki, łyżeczki, to dziś do połowy kawałka łososia muszą być specjalne noże i widelce do ryby. Za kilka minut woła mnie, bo ketchupu chce więcej, gdzie najpierw powiedziała, że już nie będzie potrzebowała. Trzyma butelkę i odkręca ją. To ja zakręcam i sama jej nalałam, by mieć spokój.
Padło pytanie co się robiło w piekarniku. Kiedy będę to jadła, czy nie będzie przegotowane. A przed chwilą jej pokazałam, że ryba i czy chce na obiad. Bo ona musi zobaczyć. Wszystko co jej się proponuje ona musi zobaczyć.
Potem była nieco marudna. Tak jak zawsze wolała być sama ze sobą, tak wczoraj usłyszałam, że sama była jak byłam na przerwie. Że jak lody wstawić do mikrofali. I jeszcze parę innych drobnych rzeczy.
Dobrze, ze nigdzie nie polazłam, bo bym się zdziwiła. Dziś zrobię jej łososia na obiad. Żaliła się do koleżanek wczoraj, no to dziś będzie coś innego. Będzie awantura ?
Awantury niby nie ma, ale , że ryby to pół, a drugie pół dla mnie. Że zaraz będzie czarna. Już jest czarna. No przez te drzwiczki od piekarnika to wszystko jest czarne. I jaki sos mam do tego, bo ryba to przecież sucha jest. Ona wie. o ona nie lubi jedzenia, nie lubi nowych rzeczy próbować, nie lubi gotować i nie umie. Jak zapytałam, kto mężowi gotował, mówiła, że musiała się nauczyć. N do obiadu, to jeszcze ketchup. Zwany sosem pomidorowym.
Dziś pytano mnie, czy chcę zostać jeszcze dwa tygodnie z nią. Dziś, po wczorajszym, to nie jest dobry moment na takie pytania.
Wróciła i mówi, że były w takiej super restauracji. Koleżanka ją poprawiła i mówi, że nie w restauracji, tylko w kawiarni.
Aaaaa. Nie dość, że wczoraj filiżanki przygotowane na tacy, spodeczki, łyżeczki, to dziś do połowy kawałka łososia muszą być specjalne noże i widelce do ryby. Za kilka minut woła mnie, bo ketchupu chce więcej, gdzie najpierw powiedziała, że już nie będzie potrzebowała. Trzyma butelkę i odkręca ją. To ja zakręcam i sama jej nalałam, by mieć spokój.
Padło pytanie co się robiło w piekarniku. Kiedy będę to jadła, czy nie będzie przegotowane. A przed chwilą jej pokazałam, że ryba i czy chce na obiad. Bo ona musi zobaczyć. Wszystko co jej się proponuje ona musi zobaczyć.
Potem była nieco marudna. Tak jak zawsze wolała być sama ze sobą, tak wczoraj usłyszałam, że sama była jak byłam na przerwie. Że jak lody wstawić do mikrofali. I jeszcze parę innych drobnych rzeczy.

Komentarze
Prześlij komentarz