Moja czarwnica ma gorszy dzień
Najpierw oberwałam, zawołała mnie, żeby m pokazać, że papryka w jej omlecie na obiad jest przypalona. Za chwilę znowu woła. Nie mogła sobie poradzić z ketchupem. Przychodzę, a ta już nóż w ręku i dłubie w nakrętce od ketchupu. Mówię, chodź pomogę. Nakapałam jej na talerz. A ta, że mi się udało, bo ona to wszystko zrobiła.
Teraz siedzi z koleżankami chyba dwiema w pokoju, drzwi zamknięte. Do kuchni strach mi iść. Słabe to wejście do kuchni przez salon. Na szczęście same sobie herbatkę zrobiły. Może i pozmywają...? Spotkałam ją na dole. I co? I przy kobiecie z biura i jej koleżance wyskakuje mi tu, że nie mamy w domu ciastek. Jak wróci do tematu, to jej przypomnę, ze nie zgłaszała. Czuję, że wisi jakaś awantura w powietrzu...
Zgadłam Wisiała. Wieczorem nastąpiło podsumowanie dnia: przypalona papryka w omlecie i brak ciastek w domu. Tylko, że jak mówiłam do gwiazdy, że nie prosiła by kupić, to oddaliła się z kuchni. Zapewne z powodu słusznych argumentów. No ale udało mi się wkrótce uspokoić i przejść do porządku dziennego. Ona tam sobie pakowała puzzle w woreczki, zawiązywała sznureczkiem. Chyba taki dzień musiał nastać. To dopiero drugi od miesiąca.
Ogólnie to dziś miała pójść na koncert na dół. Był chłopak, którego wyjątkowo lubi. Jakoś ja jej rano nie przypomniałam o tym, potem miała te koleżanki. Gazeta co prawda leżała na wierzchu. Ale jak się zorientowałam, wrzuciłam ją do kosza, co by uniknąć obwiniania mnie za kolejną dziś rzecz...
Teraz siedzi z koleżankami chyba dwiema w pokoju, drzwi zamknięte. Do kuchni strach mi iść. Słabe to wejście do kuchni przez salon. Na szczęście same sobie herbatkę zrobiły. Może i pozmywają...? Spotkałam ją na dole. I co? I przy kobiecie z biura i jej koleżance wyskakuje mi tu, że nie mamy w domu ciastek. Jak wróci do tematu, to jej przypomnę, ze nie zgłaszała. Czuję, że wisi jakaś awantura w powietrzu...
Zgadłam Wisiała. Wieczorem nastąpiło podsumowanie dnia: przypalona papryka w omlecie i brak ciastek w domu. Tylko, że jak mówiłam do gwiazdy, że nie prosiła by kupić, to oddaliła się z kuchni. Zapewne z powodu słusznych argumentów. No ale udało mi się wkrótce uspokoić i przejść do porządku dziennego. Ona tam sobie pakowała puzzle w woreczki, zawiązywała sznureczkiem. Chyba taki dzień musiał nastać. To dopiero drugi od miesiąca.
Ogólnie to dziś miała pójść na koncert na dół. Był chłopak, którego wyjątkowo lubi. Jakoś ja jej rano nie przypomniałam o tym, potem miała te koleżanki. Gazeta co prawda leżała na wierzchu. Ale jak się zorientowałam, wrzuciłam ją do kosza, co by uniknąć obwiniania mnie za kolejną dziś rzecz...


Komentarze
Prześlij komentarz