Rozleniwiłam się
Moja
pani tak mnie przyzwyczaiła, że dużo śpi, że jak wstanie i idzie
do salonu albo po coś mnie woła, to jakoś nie mam mocy by tam
pójść :) No jakoś tak ciężko dupkę ruszyć.
Dzisiejszy
dzień upływa nam pod hasłem kartki i prezenty świąteczne. Od
obudzenia się wciąż to samo. Póki tego syn z panią nie rozwiąże
będę o tym słuchać aż do świąt. Pani uparła się, że każdemu
musi dać prezent. Mało tego. Kasę do koperty z kartką świąteczną
wrzucić. Czy mam rozmienić. Mówię, że nie , że mam tylko 3
funty. A ona, że pokaż mi. Nie wytrzymałam wyszłam od razu na
spacer. Nawet o obiedzie zapomniałam powiedzieć co ma być na
obiad. A chciałam wyjść dopiero po pół godzinie , żeby za długo
nie spacerować.
Wróciłam
ze spaceru i pytam opiekunki czy nadal trwa temat prezentów
świątecznych. Mówi, że tak. Że nawet ona dostała 2 funty na
ciastka.
Mówi
mi pani o tych kartkach i o zakupach. Ja jej, że posłuchaj mnie
przez chwilę. Nic nie powiedziałam a ona mnie pyta tak jesteśmy ok
z jedzeniem i zakupami? Ewidentnie demencja nam się rozwija do etapu
nie kodowania słów. Dawno nie przeklinałam.
Kurde,
czy tu naprawdę wszyscy muszą mieć wszystko o określony czasie.
Zaniosłam leki do wzięcia. No ale nie można o 21:35 musi być
21:45. Obiad nie teraz nie, o „tea time” czyli za 3,4 albo 5
godzin. Nie wolno o nieokreślonej godzinie.
Świat zza krat

Komentarze
Prześlij komentarz