Rozleniwiłam się

Moja pani tak mnie przyzwyczaiła, że dużo śpi, że jak wstanie i idzie do salonu albo po coś mnie woła, to jakoś nie mam mocy by tam pójść :) No jakoś tak ciężko dupkę ruszyć.

Dzisiejszy dzień upływa nam pod hasłem kartki i prezenty świąteczne. Od obudzenia się wciąż to samo. Póki tego syn z panią nie rozwiąże będę o tym słuchać aż do świąt. Pani uparła się, że każdemu musi dać prezent. Mało tego. Kasę do koperty z kartką świąteczną wrzucić. Czy mam rozmienić. Mówię, że nie , że mam tylko 3 funty. A ona, że pokaż mi. Nie wytrzymałam wyszłam od razu na spacer. Nawet o obiedzie zapomniałam powiedzieć co ma być na obiad. A chciałam wyjść dopiero po pół godzinie , żeby za długo nie spacerować.


Wróciłam ze spaceru i pytam opiekunki czy nadal trwa temat prezentów świątecznych. Mówi, że tak. Że nawet ona dostała 2 funty na ciastka.

Mówi mi pani o tych kartkach i o zakupach. Ja jej, że posłuchaj mnie przez chwilę. Nic nie powiedziałam a ona mnie pyta tak jesteśmy ok z jedzeniem i zakupami? Ewidentnie demencja nam się rozwija do etapu nie kodowania słów. Dawno nie przeklinałam.


Kurde, czy tu naprawdę wszyscy muszą mieć wszystko o określony czasie. Zaniosłam leki do wzięcia. No ale nie można o 21:35 musi być 21:45. Obiad nie teraz nie, o „tea time” czyli za 3,4 albo 5 godzin. Nie wolno o nieokreślonej godzinie.  

                      Świat zza krat

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć