Nie chce mi się do Bournemouth

Bardzo nie chce mi się wracać na kontrakt do Bournemouth. Dobrze mi tu i nie ukrywam, że się nie napracuję. Tam będzie poranne mycie a tutaj przebiega to znacznie łagodniej, bo pani jest chodząca. . Ale tam jest morze, każda środa nad morzem. No i sama będę robić zakupy. O i polski sklep też będzie. Więc ze względu na pracę nie chce mi się. Chce mi się jedynie do samego miasta. No i tam znajdzie się ktoś do wypicia kawy. Tu nie ma nikogo. Tzn są . Koleżanki z facebooka. Jedna miała się odezwać po powrocie z Polski. Czyli jakoś na początku grudnia. Druga mieszka w innym mieście obok, gdzie są one ze sobą dobrze skomunikowane. Ale „nie wybiera się w te strony”. I na co komu tacy znajomi , tacy typowo facebookowi.

Poza tym chyba się obawiam, ze moja zmienniczka postawiła mi wysoko poprzeczkę. Co prawda muszę to przetrawić i wziąć się w garść. I wiem, że za chwilę mi ten tok myślenia przejdzie. Bo ona to ona a ja to ja . I nie zamierzam tego zmieniać. Otóż, to , że moja zmienniczka robi duże porządki w domu i piecze ciasta, nie znaczy, że ja też muszę prawda? Mogę, owszem, mogę bo piekłąm ciasto gdy tam byłam, robiłam jakieś tam jedzenie. Tylko , że podopiecznym coś innego co jest nie brytyjskim tradycyjnym posiłkiem im po prostu najczęściej nie smakuje. To tradycjonaliści. Zresztą dla samej siebie się nie opłaca. Zwłaszcza , gdy próbuje się omijać ziemniaki, mąkę i tłuszcz. To, że ona pije cały dzień zdrową, smaczną colę nie znaczy, ze ja mam porzucić swoją zieloną herbatkę.

Tak sobie myślę, że skoro rodzina mnie chce to chyba wystarczy prawda? A każdy z nas ma swoje sposoby pracy.


I każda z nas robi co innego w czasie wolnym. Jedni oglądają seriale i już. Inne wariaty jak ja czytają książki, uczą się języka, przygotowują do innego kursu, ćwiczą. Tylko chyba takie słabeusze ze słabą psychiką jak ja poddają się takim tekstom. Ale chyba pora zacząć odpowiadać ….  



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć