Wolna ! 31-05-2016
Chyba każdy człowiek ma w danym momencie jakąś potrzebę, której nie miał wcześniej ani nikt inny nie miał takiej samej. Co mam na myśli? Już wyjaśniam. Dokładnie dwa lata temu popłakałam się z radości, że mam pracę, że rozpoczynam nowy rozdział, że wyjadę do UK. A dziś rzucając pracę w której źle się czułam poczułam się dokładnie tak samo radośnie jak dwa lata temu. To chyba też świadczy o mojej „wyjątkowości”. W ogóle to przyszłam do szefa z samego rana i okazuje się, ze i on chciał ze mną pogadać. Niby siedząc tam w pracy nie uważam , abym zrobiła coś nieodpowiedniego. Robiłam to co mi dziewczyny dawały do zrobienia, nawet z uśmiechem, bo miło czasem coś porobić niż się nudzić. Za dużo też mi nie dawały do roboty, bo same były zajęte. A ja i tak mimo wszystko wpatrzona w monitor. No więc widać, że coś robię. Na facebooku nie siedziałam. Mam wrażenie, że nie chodzi o moją pracę, ale o mnie samą. Bo jak rozmowa o Włoszech, to ja byłam, jak UK, to byłam. Może je to boli, one ...