kolorowe wspominki opiekunki w UK

Odwiedziłam wczoraj moja zmienniczkę. Wypiłam dobrą kawę, posiedziałam w czystym domku. Myślałam, że tam kuchnia jest mała. Dopóki nie trafiłam tutaj Tam wszystko takie może i wiekowe, ale utrzymane w czystości i bardzo dobrym stanie. Stare znaczy się może 20 , 30 letnie. Wychodzi na to, ze ten dom tutaj, to jak pomarli rodzice podopiecznego, to tak wszystko zostało. Ten dom śmiem twierdzić nie widział remontu od początku istnienia, meble za to widziały ten początek. Tak milo mi się wchodziło do tamtego domku, wszystko czyściutkie. Jak to czasem się nie wie gdzie się trafi. Czasem się narzeka. A można trafić gorzej...

Ja się już w tej pracy nie odnajduję. No może w domu opieki dałabym radę jeszcze, ale na live in carer już nie. Zwłaszcza będąc z tym ciężkim przypadkiem. Mam dość. Dziś umyłam sobie głowę i latałam z rozpuszczonymi włosami. I tak se myślę, będzie big job czy nie (kupa). Dziewczyny mówiły, że co 3 dni. Widać przy mnie am chłopak lepsze trawienie bo prawie codziennie. I wiedziałam, że to się stanie gdy właśnie będę z rozpuszczonymi włosami biegać. A gumka do włosów na górze w pokoju. Jeszcze brakowało, żebym je w coś wsadziła. Tak przewidziałam, tak też się stało. Zwrotu obiadu też się doczekałam. Czas do domu mi. Faktycznie, ma chłopak rozrzut. Póki jadł sausages (kiełbaski) było ok, a dziś jakieś coś dziwne mięso w tłuszczu z puszki. Od jutra będzie karmiony jak dziecko. A co d tego mięsa. Otworzyłam je wczoraj, bo napisane było pudding. Pudding to deser. Nie tym razem... I jeszcze mi grozi, że ona tu dziś przyjdzie. Po co...? No tak, przyszła. Patrzy miska na podłodz...

Mój podopieczny Clifford jest ok. Ale jego choroba mniej. I on dziś miał wychodne i ja 2 godz spaceru z zakupami. Po powrocie oboje uśmiechnięci, nawet miałam ochotę z nim pożartować. Zrobiłam herbatkę, o którą już dopytywał nim wyszedł na spacer. No ale to mija gdy on znów krzyczy, woła bez powodu. Coś on potrzebuje co tam sobie w głowie ułoży. Ale nie zawsze zgadnę. Gdy Santa Chris (jego medalik ze Świętym Krzysztofem) gdy się rano ubieramy to wiem, co chce i że następny jest zegarek. Ale czasem krzyczy i w ogóle nie wiadomo o co chodzi. Nie dość , że to inny język to jeszcze jego mimika nie pokrywa się ze słowami. Coś sobie przypomni i bądź tu mądry. Zwłaszcza gdy sam siedzi w pokoju. Bo już go zostawiam coraz częściej. Bo potrzebuję spokoju. Choć i tak na górze w swoim pokoju go słyszę. I tak to o. Wychodzę też do siebie do pokoju, bo tam od rana jest słońce. A na dole w salonie piecyk włączony i zimno okrutnie. Przyłożyłam sobie ja dziś porządnie w łokieć. Dopiero bó...

Wróciliśmy ze spaceru i ona znowu przyszła. Szkoda ze nie mówi, że będzie prędzej, co bym pozmywała i naczynia poukładała na swoje miejsce wszystko. Za to wysłuchałam dłuższego wykładu na temat jaki to ręcznik na którym ćwiczę jest po pierwsze nie ręcznikiem, bo jest taki milutki, że służył tylko do przykrycia fotela w jej pokoju – nie mieszka tu od lat,ale to „jej” pokój. Obecnie ja tam śpię. No i że on ma jakieś ślady. No kurcze, bo w niego ręce wycierałam to i ślady ma . Wysłuchałam też na temat kiełbasy którą dziś mu dałam na obiad. Że tę kiełbaskę pociąć w kawałki i zagrzać w mikrofali. No to jej mówię, że była z mikrofali. Ona naprawdę myśli, że my w buszu mieszkamy i u nas nic nie ma i my nic nie umiemy.

Przyszła, znowu, moja ulubiona. I 4 razy tłumaczy mi jak wygląda specjalna taxi dla niepełnosprawnych na wózkach. To co, że za pierwszym razem jej powiedziałam, że wiem o co chodzi. Dla pewności powtórzyła mi jeszcze 3 razy. Podobnie z gniazdkiem. Wyjęłam dzisiaj wtyczkę z gniazdka. Był podłączony piecyk. Ja potrzebowałam podłączyć odkurzacz. No i coś tam jakiś kawałek plastiku się ułamał i nie mogłam wsadzić wtyczki. No i przyszedł jej ktoś z rodziny, nareperował. Nie omieszkała mi opowiedzieć jak to się stało, że ktoś puknął, że się ułamało, że jak wyjęłam wtyczkę... Bardzo interesująca historia i żałuję, że nie zanotowałam szczegółów tego zdarzenia. Wybaczcie. A o kuzynce , która we środę się przesada na autobus akurat tutaj i idą na kawę na 40 minut, to ja słyszałam już 4 razy...

Poszłam se na spacer 1,5 km pchając wózek. No dla mojego kolana to wystarczy. Odważyłam się i wzięłam go do sklepu co by se chłopak zakupił trochę słodkości, pomimo że ma ich pełno w domu. Odważyłam się, bo nie dość, że ja go nie rozumiem, to jeszcze on co chwilę gada, krzyczy, pyta się powtarza. Ale przetrwaliśmy . Czy w endomondo jest taka dyscyplina sportu jak „pchanie wózka inwalidzkiego” ? :) W ogóle to siostra zrobiła dziś niespodziewany nalot. Że niby z zakupami. Że niby taka zajęta. A przyleciała nie wiadomo skąd. I jak się nie czuć pod ostrzałem. Szybko zerknęłam czy w kuchni naczynia na baczność stoją poukładane w szafce. I jak zwykle bardzo powoli spieszy się na swój autobus.

No na angielskiej Mszy w kościele katolickim nie byłam jeszcze. Nawet zrozumiałam. I choć są przed wyborami czy wyjść z Unii czy nie, to ksiądz im nie mówił jak mają głosować. No ale obrączkę ksiądz miał, Ciało Pana Jezusa z Tabernakulum wyjmowała kobieta, potem to ona trzymała kielich z winem, a na końcu kościoła bawiły się i hałasowały dzieci, które przyszły ze 20 minut przed końcem. Niby to samo a jednak inaczej. Siostra miała być jak mi się wydawało o 11. No ale rano dowiaduję się, ze o 13. Nie mogłaby prędzej. Mój taki dłuższy dzień wolnego i zaznaczyła, że nie mam wolne do 18 tylko 17:30. A i tak pewnie będzie stała i p...ła jeszcze z godzinę. Normalnie stoję jak w blokach startowych. Gotowa do startu. Zostawiłam siostruni listę zakupów. Ciekawe czego z listy „nie kupujemy” . A może nie będzie miała dziś czasu na bzdury. Będzie z bratankiem on ją podwozi, więc może się kobieta nieco pospieszy. No przyznam po spacerze zaskoczyła mnie. Na spokojnie bez długiego ...