kolorowe wspominki opiekunki w UK

A dzisiaj cóż, że tak cieplutko i słonko świeci. Oba spacery , ten po śniadaniu i ten po obiadu wykorzystałam. Napawałam się słońcem, swoje wzięłam, pooddychałam. Gdzie iść z kim i po co. Cóż mi po pogodzie w tej pracy. Już muszę być w domu. Wieczorem jednak nie wychodzę bo gazik został w domu przez przypadek. Poza tym pytanie o której Lorenzo dziś pójdzie spać. Ostatnio wymogłam na nim. Ale czy mi to potrzebne. Jak poszedł po 21 to ładnie spał, nie ubierał się do wyjścia. Ale jak wczoraj wzięłam go spać o 18 to przecie po 21 już on się ubiera i wychodzi. Kazał sobie odsłonić rolety i pokazać że ciemno. Wtedy uwierzył. Ech.

Szłam sobie ze spaceru. Musiałam zejść z chodnika, bo jakiś gość mył sobie auto karcherem. U nas jak ktoś myje auto, to na swojej posesji. A ten choć mieszkał w domku, to pewno aby nie zalać podwórka robił to na ulicy. U nas by nie przeszło. A wieczorem udało mi się Lorenca położyć spać po 18 no aż żal było nie pójść z domu. To polazłam na zakupy. No i ten słynny brytyjski spokój przy kasowaniu na kasie. Kobieta przede mną miała sporo tego. A młoda kasjerka uważnie patrzyła czy pani nadąża z pakowaniem. Robiła to tak przeokrutnie wolno, że jeszcze ze 3 produkty i zaczęłabym się śmiać do siebie. Bo mnie bezsilność dopadła. No aa ja w związku z tym brakiem pośpiechu, postanowiłam nie spieszyć się z płaceniem. Tzn. widziałam, że mam całe 5 funtów, ale nie wiedziałam ile drobnych. Zwykle ich nie używam, bo nie znam aż tak dobrze nominałów po kształcie. Miałam też ze 30 p od zmienniczki jeszcze w samych żółtych. No więc wykładam to wszystko na kasę. Liczę raz, ale się pogubiłam. Paczę k...

Wyszłam po śniadaniu na zakupy. Zaszłam do mojego ulubionego sklepu z ciuszkami outdoorowymi. Po powrocie poćwiczyłam brzuszek, zjadłam owocki na drugie śniadanie, a podopieczni śpią w fotelach. Ach ten spokój ducha :) Najbardziej to się obawiałam dzisiejszej nocy, czy wstawanie starszego pana w nocy będzie tradycją. Ale obudził mnie dopiero o 5.20 i to chyba tylko dlatego, że rozmawiali między sobą. Dopiero zaczął się sam ubierać po 7, gdy akurat weszłam do nich. Moja zmienniczka wychodzi na to , że jest bardzo pracowita , uczynna i czujna, ale nie wiem czy nie za bardzo mnie przestraszyła tym wszystkim. Już i mi się zdarzało, że pan zamoczył spodnie podczas wizyty w toalecie, ale to żaden problem go przebrać. Wyszłam dziś z domu i starałam się nie przejmować, że wejdzie po schodach, że z nich spadnie itp, bo w ten sposób to nigdy bym z domu nie wyszła. Już za to wiem, ze nie powinnam planować wyjść na zakupy gdy pan pójdzie do łóżka, bo wczoraj na to czekałam. Nie chciał pójść o ...

I cóż z tego, że motywuje swoje wyjazdu chęcią odłożenia kasiorki. Że chcę zebrać na mieszkanie, wynająć je. Jest motywacja, ale właśnie dotaarłam na kontrakt, ktory w dodatku znam , bo tu byłam a chce mi się płakać. Jest  mi tak cholernie smutno! Moje kochanie zostało w domu. Moje piesio patrzyło na mnie tak smutno , że jedyne to chce się płakać. Tak jak tu siedzę, to mówię sobie, że nie wracam już do tej pracy. Ale pewno z czasem by mi brakowało tego rodzaju pracy, chciałabym coś pozwiedzać znowu. Chcę zostać w końcu w kraju, ale już mi się wydaje, że ciężko będzie mi się odnaleźć w pracy przez 8 godzin i za 1500 zł znowu. No mogę się nie odnaleźć. Chhcę mi się tak okropnie płakać, jest mi tak okropnie smutno. Podejrzewam, że za parę dni się już odnajdę. W końcu będę tu tylko 6 tygodni. Tym bardziej, że słucham, że podopieczny jest w gorszym stanie, że jest coraz bardziej zagubiony. Już się nie zachwycam jak rok temu tym, że tak fajnie w tej Anglii. Już mam wstręt. Chyba si...

Z jednej strony mam problem ze wstaniem o 7 rano. Z drugiej strony o 8:10 moje "dzieciaki" jedzą już śniadanie. I wlaściwie to już dużo pracy dziś nie zostało. Bo tylko lunch-dzisiaj przyjeżdża gotowy. A po kolacyjnej zupie o 17:30 pani już będzie szla spać. Pan sam sobie z tym radzi jedynie z moją małą pomocą co by było prędzej. Więc kiedy tak już wstanę i wykonamy poranny rytuał, to mam wrażenie , że jestem kolejny dzień do przodu. Cieszę się, że tu Święta obchodzi się tylko obiadem 25 grudnia. Nie będzie mi się kojarzyło z naszymi polskimi świętami więc jakoś je przetrwam. A potem rodzinka pojedzie do domku i znowu będzie dzień jak co dzień. A potem już tylko ze dwa tygodnie i wracam do domku. Trwają negocjacje co do płacenia nam opiekunom za pana, gdyż okazał się być osobą do opieki anie tylko do wsparcia. Zatem gdyby się to udało, to wrócę tu z jeszcze większą radością. Tym bardziej , że to nie jest zły kontrakt. Dobrze, ze w moim dziennym planie jest miejsce na ćwic...

Tak się dzisiaj zastanawiałam co będę robić w moją nasępną wolną środę: może oceanarium, może Christchurch, może morze. Ale mój problem został rozwiązany. Nie mam wolnego we środę, gdyż w piątek święta i rodzinka przyjedzie dopiero w piątek a w środę żadnego wolnego czasu. N i po problemie. Dzisiaj dowiedziałam się, że "Yellow buses" i "Stagecoach" to nie funkcjonują na jednym bilecie. Człowiek uczy się cały czas. Pojechałam na Bournemouth Square pierwszym pasującym autobusem. No więc tą samą linią musiałam wracać. Szkoda, że nie wiedziałam, że ten autobus będzie jechał tak na około. Zwiedziłam dzielnicę o której tylko słyszałam. Ostatnio na zakupach w Asda stałam za kobietką w burce na głowie. Nakupiła chlebów, bułek i warzyw za 5p i 10p za sztukę. Dzisiaj sama udaję się na takie polowanie. Skoro są takie produkty w takich cenach, to ja muszę wziąć w tym udział!

Otworzyłam kilka szuflad, żeby zobaczyć czy nie ma tam maszynki do robienia papierosów poprzedniej opiekunki. Ale zobaczylam tylko miliony swetrów. Każda szuflada to są normalnie swetry. Toż to sweter party every day można robić. Moja pani odkąd jeszcze oczu nie otworzy tak okrutnie stęka, tak się no powiedzmy sobie prawdę użala się nad sobą okropnie. Skarpety nie, wstać nie, wezwij ambulans i tak caly dzien. Dlatego ja zrobię tam przy niej to co mogę i ulatniam się z pokoju gdyz wrażliwa jestem na to wydawanie dźwięków niepotrzebnych do niczego. A odkąd robię sowje i już nią nie dyskutuje i nie przytakuję jakoś milej i szybciej mi to wszystko idzie. Otworzyli mi lodowisko w centrum Bournemouth, ale aż za 10 funtów. Strasznie drogo. U nas ta przyjemność kosztuje jedynie 9 zł.