Lot numer 15 - 08.03.2016

I cóż z tego, że motywuje swoje wyjazdu chęcią odłożenia kasiorki. Że chcę zebrać na mieszkanie, wynająć je. Jest motywacja, ale właśnie dotaarłam na kontrakt, ktory w dodatku znam , bo tu byłam a chce mi się płakać. Jest  mi tak cholernie smutno! Moje kochanie zostało w domu. Moje piesio patrzyło na mnie tak smutno , że jedyne to chce się płakać. Tak jak tu siedzę, to mówię sobie, że nie wracam już do tej pracy. Ale pewno z czasem by mi brakowało tego rodzaju pracy, chciałabym coś pozwiedzać znowu.

Chcę zostać w końcu w kraju, ale już mi się wydaje, że ciężko będzie mi się odnaleźć w pracy przez 8 godzin i za 1500 zł znowu. No mogę się nie odnaleźć. Chhcę mi się tak okropnie płakać, jest mi tak okropnie smutno.

Podejrzewam, że za parę dni się już odnajdę. W końcu będę tu tylko 6 tygodni. Tym bardziej, że słucham, że podopieczny jest w gorszym stanie, że jest coraz bardziej zagubiony.

Już się nie zachwycam jak rok temu tym, że tak fajnie w tej Anglii. Już mam wstręt. Chyba się nasyciłam.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć