Coraz ciekawiej 03-07-2016

Marlene de Blasi, autorka „1000 dni w Wenecji”, „1000 dni w Orvieto”, „1000 w Toskanii” pisała w swoich książkach, że akcja jej powieści mogłaby się toczyć gdziekolwiek ona żyłaby. Gdzie byłaby szczęśliwa. Niekoniecznie we Włoszech, gdzie akurat żyje.

Tak mi się to przypomniało, bo co chwilę spotyka mnie coś miłego. Dokładnie chodzi o ludzi. Fakt, że nie mam okazji przebywać z nimi zbyt długo, z racji mojej pracy. Ale czasem ktoś do mnie wpadnie, choćby na chwilę. Dokładnie mam na myśli chłopaków, którzy przywożą sprzęt dla moich podopiecznych. Ale jakieś mile pogawędki zawsze są no i jest Facebook prawda...? No i nie ukrywam, ze z takich kilkuminutowych odwiedzin zawiązują się ciekawe znajomości.

Co prawda nie ja jedna mam już tutaj znajomych z wielu krajów świata, ale jakoś bardzo mnie to cieszy, tak cieszę się z tego po swojemu. Może dlatego, że zdarza mi się pierwszy raz w życiu.

Wiem, że już nie jestem tez tak anonimowa w mieście, mimo że jest duże. To też przez obserwowanie społeczności Polaków w Bournemouth na Facebooku właśnie. Czuję się jakbym była w Polsce. Pytają jeden drugiego gdzie znajdą transport, szkołę, usługę, spotykają się w pubie an meczach polskiej drużyny. Nie wierzę, że aż tak się moje życie tu przeniosło. Dzięki nim też wszystko jest jakieś prostsze.


ps. Uwielbiam brać do ręki blister z lekami i patrzeć jak dobrnęliśmy do końca kolejnego tygodnia :) Jeszcze ze 2 takie i przerwa :)  

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Obraz
Wiedziałam, że historię z dnia dzisiejszego wysłucham milion razy, gdy będzie ją opowiadać każdemu , dzwonić do wszystkich. Miałam jechać z nimi do Portsmouth, ale pomyślałam sobie, że tak bardzo się aż nie lubimy, a ja w tym czasie posiedzę na plaży w Bournemouth, bo dawno mnie tam nie było. Wzięłam ze sobą sałatkę z krewetek, którą zrobiłam sobie wczoraj po kryjomu jak ona szykowała się do spania. Czy to poważne robić jedzenie po kryjomu...? Konsultowałam ze zmienniczką, czy i jej by odpowiadała opcja wzięcia 35 funtów i żywienia się samej. Nawet była i ona na tak. A czarownica dzisiaj jak zwykle. Poprosiła by zmienić jej baterie w szkle powiększającym, ja rękę po śrubokręt wyciągam a ona mi, że baterie masz tam. Nie ma miejsca na samodzielność. Tak samo jak wczoraj nie dostałam błogosławieństwa na zrobienie sałatki. Musiała stać nade mną i wydawać polecenia. Starałam się najprędzej jak mogłam . Dziś znowu padło pytanie: znowu jesz jajka? Tak, że bez zmian. Dobrze, że choć wieczo...
Czytaj więcej

Piszę, bo zapomnę

Obraz
Właśnie odwiozłyśmy z moją nową wstrętną podopieczną koleżankę zmienniczkę na autobus. Ja nieubrana bo tylko tam, a ta mnie pyta czy na zakupy, czy coś do jedzenia trzeba. No do jedzenia coś trzeba, ale żeby mi się chciało z nią jeździć, parkować w centrum, no i mój strój nieodpowiedni, przemówiły za niejechaniem na zakupy. Namówię ją na spacer jej skuterem, będzie miała rozrywkę. Dziś pytam czy chować wózek, a  ona pyta czy gdzieś idziemy. Żądna wyjścia z domu. No ale ja jej, że obiad, a po obiedzie ja idę na spacer. Sobie kurde przyjaźni szuka. W dodatku wredna jest. Czy to nie jest pierwszy raz kiedy się tak o podopiecznym wyrażam? Może dlatego sobie pozwalam, bo ona jest zdrowa, pomijając nogi. Dziś mnie testowała co na obiad, idź zobacz co w lodówce, jaj jej mówię, ona nie wierzy. Idź zobacz. To jak patrzyłaś, że nie widziałaś marchewki. No jest wredna. Pomagała mi dziś manewrować gdy wyjeżdżałyśmy spod domu. Mimo, że ona ledwo widzi na oczy. Chyba, że moja cudowna obecnoś...
Czytaj więcej

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć

Obraz
Dzisiaj się czarownica stara jak może . ja też umyłam jej  plecy najgorzej jak umialam. Bez zbytniego przykładania się, a ona ma fobię: góra dół, lewo prawo. Najpierw nabijala się z mojej pozycji jak stalam z rękami na biodrach. Więc powtorzyłam jej durną minę. Dużo klęłam pod nosem dzisiaj. Wiec w ramach samoobrony gdy zapytała czy do niej mówię, powiedziałam, że sobie śpiewam. A , że potem nosiłam sluchawki na szyi to miała dowód. Poza tym kazała mi coś wyrzucić do śmietnika. Ale nim dotarłam powtórzyla to 5 razy i się pyta czego nie wiem. Wstrętny babsztyl. Dziś jest ładna pogoda, zaczęłam sobie wychodzić na taras i chyba tam będę spędzać najwięcej czasu. Cały czas się zastanawiam czy jej nie odkupić jej torta urodzinowego, żeby mieć z nią spokój. I kupić sobie siatkę słodyczy i jej to pokazać. Robię się bardziej wredna tak wiem. Wiem, że nie powinnam. Ale ja wciąż twierdzę, że to nie choroba tylko charakter a ona potrzebuje służącej nie opiekunki. Przyszła kobieta do ...
Czytaj więcej