Sobotnio 25-06-2016

Jest postęp jest 12:30 a ja zjadłam już pół bulki na śniadanie. Obiecałam sobie spędzać poranki z nimi na dole, ale skoro Laurence siedzi grzecznie w fotelu, Glen śpi. A ja potrzebowałam troszkę się rozlokować u siebie w pokoju to chyba jest to do zniesienia. Muszę ułożyć sobie plan dnia na nowo.

Choć dziś jestem dobrym opiekunem. Zrobiłam przy nim wszystko ładnie, od toalety i śniadania, po golenie, mycie zębów, kremowanie, wklepywanie kremu w kolana i masowanie i ba i ćwiczenia były.

Obiecałam sobie poprosić rodzinę i fizjoterapeutę o zrobienie sypialni na dole w salonie. No ale nie bardzo zdążyłam, bo dziś mi usiadł Lorenzo na podłodze na górze w korytarzu, metr od windy. Więc teraz będę próbowała ten pomysł przeforsować ze wszystkimi i będę im to w kółko mówić.

Przez tę akcję Glen musiała zostać w łóżku dłużej do ok 10. Ale ona to lubi. Więc wszystko nam się dziś przeciąga. Ale faktycznie jest zmiana na lepsze, bo on w nocy nie wstaje. No może rzadziej. I ma piżamę jak z psychiatryka. Sam się z niej nie wyplącze więc mniej kupy na kołdrze no i sam się nie ubierze. A się nie ubierze bo ta piżama jak kombinezon i bo już nie ma swoich ciuchów w sypialni.

No i się dowiedziałam, że nie dbam o dom tak jak moja zmienniczka. Więc po co chcieli mnie z powrotem? Trzeba im było się na mnie obrazić, tak jak to czynią z moją firmą. Wiecznie niezadowoleni, więc po co nadal są z nią.

Powtarzam sobie, że teraz będę tu tylko miesiąc a nie 6 tygodni. I cieszę się z tego jak cholera. Sorry za wyrażenie. Dam radę i zarobię na wakacje.

A właściwie to czy trzeba aż tak mocno oszczędzać, skoro życie takie drogie? Pojechałam do kraju, wydałam sporo. Jakby to co zarobiłam tu w miesiąc wydałam dwa miesiące w kraju. No ale życie kosztuje a i chyba też po to się pracuje, aby było lżej i przyjemniej czyż nie? A jak się uda , to się odłoży.

Gdy zmienię pracę na normalną, w sensie praca ileś godzin w tygodniu , a nie 24 h, to i wypłata i koszty życia też będą inne. Teraz jedzenie i spanie mnie nic nie kosztuje, ale czas pomyśleć o innej pracy, mniej wykańczającej psychicznie. Tak co by można było zamknąć drzwi od pracy i pójść odpocząć do domu.

Przybyła nowa doktor Shawn. No ale rozmawiałyśmy o zapaleniu płuc. I jak to się ma do jego mobilności...


W tej pracy, nie mogąc wyjść na piwo ze znajomymi powinno się unikać wychodzenia na samotne sobotnie spacery. Albo się młodzi „wożą po mieście autami, muzę słychać z daleka, albo ludzie piwko w pubach piją. Ech zazdrość mnie zżera...





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Miałam wolne :)

Piszę, bo zapomnę

Udało jej się na mnie nawrzeszczeć