kolorowe wspominki opiekunki w UK

Byłam dziś nad morzem z Helen i na lodach. No kurcze ta praca mnie wykończy. Potem w mieście. A potem jeszcze opalanie w ogródku, choć już dość miałam. Fajnie że mam swoją gorę do robienia bałaganu i do trzymania ciuszków na drugim łóżku. Niestety moja poprzedniczka nie zostawiła mi porządku więc musiałam sama poodkurzać i wytrzeć podłogę w łazience.

Może opiszę wszystko po kolei. Otóż znów mam własny pokój i własną łazienkę a w pokoju miejsce do ćwiczeń. Nikt do mnie nie zachodzi , gdyż pan używa rollatora – John a panią – Helen jest po udarze i nie bardzo się porusza po schodach. Mimo to prowadzi auto i robi wszystko wokół męża. Gotuje . A John sam się ubiera rozbiera, myje. Co aj tu robię? Już dziś mogłam pójść na spacer. Pozwiedzałam stare kąty, miejsca w których już byłam. Niesamowite uczucie. Jakaś jestem mocno uczuciowa i często się wzruszam tym razem. Albo to tęsknota, albo nie wiem co. Nie mogłam się nie wzruszyć , gdy moi państwo dal sobie buziaka na dobranoc. To naprawdę było piękne. Oni mają po 90 lat!                                                          Barton on Sea

Skoro już tam sobie podróżuję, to może ja bym Wam nieco podpowiedziała jak tu podróżować? Przynajmniej an tych trasach na których ja już byłam. Bo jak patrzę jaka czasem jestem niezorientowana to szkoda, że mi nie miał kto podpowiedzieć. Począwszy dziś od wysiadania z autobusu PKS na Dworcu Zachodnim w Warszawie i szukania SKM. Bo tak też wujek Google podpowiadał. Otóż wystarczy zakupić bilet w automatach czy też kioskach na komunikację miejską. Bez różnicy czy metro, SKM, autobus, tramwaj. Wszystko kosztuje nawet tyle samo. Tylko potem trzeba znaleźć stację PKP , która jest poniżej Dworca. I nie wychodzimy znów na górę skąd przyszliśmy, gdyż tylko się nadźwigamy tej ciężkiej torby i będą nam się ręce trzęsły. A gdy już najdziemy dworzec PKP, to nie idziemy na peron WKD ale na perony SKM. To musi być wyraźnie zaznaczone, że SKM. No i odpowiedni kierunek. Na szczęście Lotnisko Chopina jest ostatnią stacją linii SKM a więc tu już nie da rady nie trafić. Nawet mi się udało. A na sz...

Normalnie ciężko mi uwierzyć, że to co dziś robię, robię dziś po raz ostatni. I wcale nie jest mi źle z tą świadomością . Ostatnie mycie zębów i golenie, ostatnie siadanie na komodzie i stanie na stand aid, i hoist. Ale się cieszę. Mimo że wiem, że za ostatnie 10 dni mi nie zapłacą, to choć myślę, że dzięki temu karę dla nich mam z głowy. Niech sobie wezmą, tylko niech dadzą mi spokój. Od nich odchodzę, wracam do mojej starej firmy. Żartuję sobie, że jakoś dam radę przeżyć za te marne 1000 funtów. A że teraz funt soi dobrze, to naprawdę lepiej mieć niż nie mieć. Pobyłam miesiąc w UK, zrobiłam rozeznanie i okazuje się, że firmy owszem zamieszczają ogłoszenia, że potrzebują opiekunów, ale potem w dalszym etapie okazuje się, że nie teraz, albo, że nie mają ofert jednak. Albo że płacą tyle co moja poprzednia zaraz następna firma. Więc czy warto tyle zachodu, gdy ma być tak samo? I gdy samemu trzeba kupić bilet ? I gdy piszą o płatnych wakacjach, to już można się liczyć z tym, że mogą...

Bez zmian. On jest serio wredny. Nie dość, że mówi niewyraźnie, to jest serio niemiły. Kazał dziś zrobić głośno i za chwilę krzyczy coś ciągle to samo słowo. Skąd mam wiedzieć co to znaczy? Wstrętny jest. Potem kazał mi podnieść wieczko włączonej do prądu niszczarki do dokumentów. A potem on nie będzie jadł jak ja mu podaję jedzenie na widelcu, tylko musi być po jego. Po czym an końcu stwierdził, że na początku było najlepiej. Wow. Najbardziej mnie właśnie on denerwuje tym, ze nie mogę nic zrobić od siebie nic po mojemu, nic co ja teraz pomyślę. Widzi, że masz coś w rękach, idziesz coś robić ale i tak powie żeby np. przełączyć mu kanał w tv albo wstawić wodę na herbatę gdy akurat mam rękawiczki na rękach. A druga sprawa to firma w którą się wpakowałam. Oszuści, nie ma z kim rozmawiać, managerowie się nie interesują nami. Sprawdziłam brytyjskie agencje,bo ciągle wrzucają ogłoszenia, że szukają opiekunów. Ale akurat są obłożeni. Więc... wracam do poprzedniej. Stałe ...

Chyba zaczynam się do niego przyzwyczajać. Dziś rano gdy mnie ochrzanił, że zwykle robimy inaczej, to mu powiedziałam, że nigdy nie pracowałam w pośpiechu . Troszkę też go olewam. Tzn robię co sobie życzy ale bez emocji. I nie pytam co chwilę czy coś mu poprawić, bo wtedy zawsze odpowie, że tak.

A druga opiekunka jak robi tez fajne miny to już wiem, ze nie tylko ja tego człowieka nie mogę zrozumieć ale i ona. I nawet ona nie może go zrozumieć choć mówią w tym samym języku. Dobrze, że choć mogę wyjść do ogrodu bo jest ładnie i słonecznie teraz. Przecież cały dzień w domu to oszaleć można. I on też wychodzi do ogrodu więc mam podwójnie słoneczka .